Fraudeur biedt pand huurclub aan

AMSTERDAM - Te huur: het Meldpunt Ongewenst Verhuurgedrag, de huurdersvereniging Amsterdam en het Wijksteunpunt Wonen (WSW). De oplichters op de woningmarkt worden steeds brutaler. 
Gert Jan Bakker van Meldpunt Ongewenst Verhuurgedrag, aangesloten bij het WSW was verbijsterd toen hij de afgelopen week werd geconfronteerd met het aanbod van een appartement op zijn eigen kantooradres, Nieuwezijds Voorburgwal 32.

Het was aanleiding voor Bakker nog maar eens voor het fenomeen te waarschuwen. Oplichters bieden in Amsterdam op internet spookwoningen aan, met als enig doel huurders grote sommen geld aan borg afhandig te maken. Huurdersorganisaties signaleren meer dan twee gevallen per week, maar veel slachtoffers melden zich niet.

De werkwijze is als volgt: de oplichter biedt via internet een niet bestaand appartement aan, op een fake-adres. Kandidaat-huurders die reageren, wordt telefonisch gevraagd in ruil voor een later af te leveren sleutel een borg storten op een anonieme rekening, bij bijvoorbeeld de Western Union Bank. Na betaling blijken er geen huis en geen verhuurder te zijn. Op het adres is dan meestal geen woning te vinden, maar een schuur, een garage, een hotel of een kantoor - zoals van een aantal organisaties die opkomen voor huurders.

De truc is volgens Bakker doorzichtig. ''Ja, een prachtige ruime woning met grote tuin aan de Apollolaan, inclusief luxueus interieur, voor een schamele vijfhonderd euro per maand. Dan weet iedereen wel dat dit te mooi is om waard te zijn, toch?''

''Het verhaal wat ze je voorleggen is altijd hetzelfde: sinds kort zijn ze verhuisd naar Engeland, of ze hebben voor een jaar een baan in het buitenland gekregen, en willen hun huis tijdelijk verhuren. Voor vierhonderd euro borg beloven ze je via een koerier de sleutel, waarna je het pand kunt betreden. Niet dus.''

Bakker heeft een dossier met slachtoffers. Ook Menno Bergman weet er alles van. Hij had via de mail en skype contact met de oplichters. ''Het oogde allemaal vrij professioneel. Ze spraken over een advocaat, hadden huurcontracten, waren telefonisch bereikbaar en stuurden foto's van appartementen. Later kwam hij erachter dat de advocaat niet bestond. Navraag bij het kadaster leerde dat ook de aangeboden panden geen potentiële huurwoningen waren. (HET PAROOL)