Neppoëzie

THEODOR HOLMAN

Mijn kleinzoon is opeens ziek geworden en of grootvader even een uur of vijf wil oppassen.

'Natuurlijk schat,' zeg ik, terwijl ik 'godverdomme' denk. Ik wil namelijk het CDA volgen met hun 'nieuwe' koers.

Kleinzoon heeft 39 graden koorts. Oorontsteking. Hij ziet eruit als een oorwurm. Ik vertel hem dat opa ook geblesseerd is en wijs hem op de brace aan mijn rechterhand. Maar hij blijft huilen. Ik moet hem uit zijn bedje nemen en wiegen. Maar dat kan niet zonder mezelf pijn te doen, wat iedereen weet die ook lijdt aan het syndroom van De Quervain.

Ondertussen heb ik de radio aan en vang af en toe iets op over het CDA. Ik hoor: 'Het radicale midden.'

'Wat een vondst van niks,' zeg ik tegen mijn kleinzoon. 'Het is nauwelijks Nederlands en het zegt niets. Het wil iets suggereren wat het nooit waar kan maken.'

Ik til kleinzoon boven mijn hoofd, verga weer van de pijn, maar dit is toch de beste manier om te kijken of hij een bah heeft gedaan ('Pap, wil je dat alsjeblieft niet zeggen, een 'bah' doen. Dat kan ik niet horen').

Ja, kleinzoon heeft een bah gedaan. Een grote bah. Maar hoe moet ik in godsnaam, met die rottige arm van mij, een nieuwe luier omdoen?

Ik kan hem er toch niet in laten rondhobbelen terwijl hij ziek is. Paniek. Ik doe mijn best en luister ingespannen naar de radio.

Ik hoor dat het rapport Kiezen en verbinden heet. 'Ik kan het niet geloven, Koning,' zeg ik tegen kleinzoon. 'Kiezen en verbinden. Neppoëzie! Terwijl je niet eens zeker weet of ze met dat verbinden niet het verbinden van hun wonden bedoelen. Het kan best zijn dat ze zelf het woordspelerige karakter van hun titel niet hebben opgemerkt.'

Koning blijft huilen en ik besluit mijn brace af te doen om meer greep op hem te hebben.

Ondertussen bel ik alle oma's af om te vragen of ze ook kunnen helpen. Koning, mijn kleinzoon, heeft namelijk vier oma's. Ja. Oma T. kan. Ik besluit toch maar even de poepluier te laten zitten. Maar mijn schuldgevoel wordt te groot. Ik doe hem een schone luier om. Het zweet staat op mijn voorhoofd.

Ik zet de radio in de kamer uit.

Ik heb zojuist geluisterd naar het einde van het CDA.