Fatsoen

THEODOR HOLMAN

En dan krijg je het bericht dat de burgemeester van Amsterdam van ons is heengegaan. Hij vertrok via de Noord/Zuidlijn.

Ik vind in zo'n geval: over de vertrokkene niets dan goeds.

Job kon binden als geen ander, en als we dan gebonden waren, luisterden we geboeid, want hij was een inspirerende spreker. Als hij sprak, hielden de merels vanzelf hun snaveltje en begon het kroontje op de Westertoren van genoegen te
glimmen.

Wat niet onvermeld mag blijven, was zijn politieke inzicht. Job wist het vak van bijvoorbeeld 'wethouder' uitstekend te karakteriseren. Wethouders zette hij neer als 'professionals die vaak moeilijke beslissingen moeten nemen', en die namen ze dan ook professioneel.

En wanneer je naar de stad kijkt, dan merk je dat het alleen aan Job te danken is, alleen aan hem, dus aan hem alleen, dat die stad op sommige
plekken een stuk veiliger is geworden.

En de armoede is ook door hem, en door hem alleen, dus door hem, door Job Cohen, door onze eigen echte geweldige bescheiden gezaghebbende
Job Cohen, enorm verminderd.

Als een oud vrouwtje van haar beursje werd beroofd door 'jongens', ging Job er zelf achteraan! En dan zei hij: ''Jongens, niet meer doen, hè?'' En
dan daalde de criminaliteit in de stad.

Hier past een: dank je, Job.

En dan het fatsoen. Cohen was zo'n fatsoenlijke man, hij straalde als het ware een lichtgevende vorm van fatsoen uit. Als hij liep, deed hij dat in het
tempo van fat-soen, fat-soen, fat-soen! Als hij vreemdging, deed hij dat ook fatsoenlijk, hij droop van het fatsoen, hij walmde van het fatsoen, hij poetste zijn schoenen met fatsoen, hij strikte zijn das met fatsoen, hij was een meester in
het fatsoen, je kon het fatsoen van zijn gezicht scheppen! Was hij in een moskee, dan werd die moskee in één keer fatsoenlijk. En was hij in een kerk, dan werd die kerk in één keer een moskee. Domweg uit fatsoen.
 
En het is dat fatsoen waardoor hij Amsterdam heeft opgestoten in de vaart der volkeren. Amsterdam, de hoofdstad van het land, een stad waar de cultuur bloeit in de musea. Waar jonge beeldende kunstenaars hun werk kunnen tentoonstellen, een stad met een artistiek imago.

Een fatsoenlijke stad.