Aantrekkelijke man

THEODOR HOLMAN

Vier maanden geleden reed ik op mijn fietsje door de Haarlemmer­straat en zag ik een paar bekenden. ''Wat doen jullie hier?'' vroeg ik. ''We gaan naar het huwelijk van Connie en Hans.'' Bedoeld werd natuurlijk het huwelijk tussen Connie Palmen en Hans van Mierlo.

''Goh,'' zei ik, ''Is Connie zwanger of gaat Hans dood?''
Geen sterke grap, maar iets wat je zegt als je door de Haarlemmerstraat fietst en wat bekenden ziet. Opeens merkte ik dat alle bekenden zwegen en verschrikt naar iemand in hun midden staarden: een mooie, jonge dame. Ik dacht onmiddellijk: o jee, een familielid van een van de twee...

En juist die persoon zei tegen mij : ''Ik weet het niet, maar ik kan u wel zeggen dat Connie te oud is om kinderen te krijgen. Dus...''

Dat 'dus' voelde als een iets te stevig geknoopte dasstrik.

Een paar weken daarvoor had ik met Van Mierlo in een klein hokje gezeten bij wijlen uitgever Mets en Schild. Van Mierlo kwam binnen en ik schrok: hij was zichtbaar vermoeid en liep met een kruk. Hij was gevallen, zei hij. Hij begroette Els Borst hartelijk. Els is dokter en wist blijkbaar wat er aan de hand was. Ze wisselden in gedempt tempo wat medische informatie uit.

Op die bijeenkomst moest ik iemand interviewen en tijdens dat vraaggesprek had ik uitzicht op Hans. En weer schrok ik. Hij steunde op zijn wandelstok, hij zat niet gemakkelijk en ik noch iemand anders kon hem helpen. Ik moest denken aan een Koninginnedag, misschien wel 25 jaar geleden in De Jordaan. Ik woonde honderd meter van de Volkskranttekenaar Opland vandaan. Om een uur of zes was de drukte in de straat wat afgenomen en liep ik er nog eens doorheen. En daar zag ik, op het stoepje voor Oplands huis, Van Mierlo zitten. Met een vrouw die ik later weer bij een kennis zou tegenkomen. Van Mierlo was een beetje dronken en dus leuk. Met leuk bedoel ik: spits, alert. Hij reageerde snel.

Opland ging liederen zingen in nep-Russisch. De buurvrouw begeleidde hem op de accordeon. Er kwam een nieuwe fles rode wijn tevoorschijn. Van Mierlo opende die. Ik dacht: ''Wat een leuke politicus ben jij.'' Mijn toenmalige vriendin zei: ''Dat vind ik nou een aantrekkelijke man...''