De Spelen van 28

06-02-10 10:03 uur

THEODOR HOLMAN

In de gemeenteraad maken ze nu al ruzie over de Olympische Spelen van 2028 in Amsterdam. Onderwerp van de ruzie is (niet lachen): mag er een olympisch dorp in de haven worden gebouwd? Of moet dat olympische dorp aan de Zuidas verschijnen? De beslissing over Ons Dorp hoeft pas te worden genomen in 2016! Wat mij persoonlijk veel verstandiger lijkt om te doen, is om nu ook al een enquêtecommissie samen te stellen die in 2029 eens goed gaat uitzoeken waaromde gemeente Amsterdam ver over het budget voor de Olympische Spelen is heengegaan.

Wat me misschien nóg verstandiger lijkt, is om alvast de conclusies te trekken van die enquêtecommissie, namelijk:

1. De commissie heeft geconstateerd dat er in de voorbereidende fase veel te laag werd gebudgetteerd.

2. De reden hiervoor was de megalomanie van de toenmalige wethouder(s) die met alle geweld de Olympische Spelen wilden binnenhalen.

3. De kritische stemmen tegen de Spelen zijn om die redenen ook genegeerd.

4. Toen er al in het begin sprake was van verliezen, kon hier door de bureaucratie niet goed op worden gereageerd.

5. Toen de verliezen aanhielden en groter werden, ontstond er een politieke dynamiek in het afschuiven van verantwoordelijkheden, waardoor er geen enkele visie meer was op de financiën en dus de schuldenpositie.

6. Verder heeft de commissie moeten constateren dat het de betreffende wethouders eenvoudigweg aan competentie ontbrak om de begrotingen juist te lezen en te beoordelen.

7. De onafhankelijke externe bureaus die waren ingehuurd, hebben precies gedaan wat er van hen werd verwacht en impliciet werd gevraagd, namelijk het samenstellen en controleren van een begroting op zo'n manier dat de Spelen door de gemeenteraad geloosd zou kunnen worden.

8. Hadden de onafhankelijke externe bureaus een andere begroting laten zien, dan waren de Spelen niet doorgegaan en zouden die bureaus geen opdrachten van de gemeente meer krijgen.

9. Toen de laatste mogelijkheid zich voordeed om de Olympische droom niet een nachtmerrie te laten worden, zei de burgemeester dat doorgaan het verstandigste was.