Een held

THEODOR HOLMAN
   
Marco Kroon. Militaire Willemsorde. Held. Het is een type - door die naam ook - die je voor je ziet in een prins Bernhardachtige serie. 'Marco Kroon, van Willemsorde naar wanorde - hoe een held in Afghanistan de held van de onderwereld werd...'

Dialogen van Tomas Ross:
''Maar Marco, jij, als ex-militair, die in Afghanistan heldendaden hebt verricht en daarvoor geridderd bent met de militaire Willemsorde, heb jij werkelijk cocaïne gesnoven, dan wel verhandeld, dan wel op dusdanige wijze geconsumeerd dat jij de wet hebt overtreden?''

''Wie? Ik? Wel voor den donder! Wie denk jij eigenlijk wel dat je voor je hebt?''
''Zeg mij eerlijk, Marco. Heb jij dat witte poeder gebruikt of niet? Op je woord van eer...''

Zo'n serie dus.

Ik las dat Majesteit Zelf op de hoogte gehouden wenst te worden van het wel en wee van haar topmil

''Kunt u niet zorgen dat hij goede bijstand krijgt, minister Gemiddelde Koop?''
''De naam is Middelkoop, majesteit. Defensie zal hem bijstaan.''

''Goed zo, minister Meelkop, en geeft u hem ook een goed advocaatje?''
''De naam is Middelkoop, majesteit. Zeker, wij hebben de heer Knoops op hem gezet.''

''Heel goed, mijnheer Middelknoops.''

Marco Kroon zelf 'lacht alles weg', hij wordt sinds hij die Willemsorde heeft gekregen bedreigd, zegt hij.

Waarom zou dat zijn? Was hij misschien toch niet zo'n held? Heeft hij zijn brothers in arms genaaid? Of heeft hij toch een mooi handeltje opgezet? Dat zou voor onze serie het beste zijn. Afghaanse opiumboeren, Marco die meent zich alles te kunnen permitteren en een grote dealer wordt. Binnen een paar jaar binnen, en dan wegwezen, naar Amerika of Argentinië.

Zo is het gegaan, denk ik.

Want denk je eens in. Je bent een held. Je bent majesteits helper, je hebt een mooie carrière achter je - en dan bezit je slechts een cafeetje. Daar komen Ome Joop en tante Stien. En af en toe een verdwaalde zeeman. Tja, en dan komt de mogelijkheid voorbij om snel rijk te worden. En dan snuif je een droom op.