De koningsspeech
21-02-11 16:45 uur
column
THEODOR HOLMAN
De koning schreef en schreef maar door. Tegen middernacht was zijn tekst klaar. ''Luister even, lakei.''
En de koning las: ''Eerlijkheid, solidariteit en binding wil ik samen met veiligheid en geduld en respect,zodat vertrouwen en eigenwaarde toekomst en medemenselijkheid, ook met betrokkenheid kunnen zijn in liefde.''
''Ik heb tranen in mijn ogen, mijn vorst,'' zei de lakei.
''O, dan lees ik nog even het tweede deel voor,'' zei de koning. ''En daarom moet begrip en vertrouwen, ook kracht en overtuiging met verantwoordelijkheid en gerechtigheid worden, zodat geen vrees vertwijfeling, maar humaan en eerlijkheid in solidariteit met allen en tegelijkertijd in liefde bloeiende.''
''Sire, u bent een groot filosoof, en het is zo mooi, zo schoon, zo heerlijk ook.''
''Goed, ga de eerste minister maar halen.''
Even later kwam de minister bij de koning. De koning las met welluidende stem de tekst voor en zei toen: ''Hé, minister! Minister! Word wakker!''
De minister ontwaakte. ''Ja, sire, ik was in slaap gevallen. En niet doordat ik zo hard werk, maar door uw tekst.'' De koning werd rood van woede. ''Ja, sire, het spijt me,'' zei de minister. ''Maar ik moet de tekst toch heel erg bekorten, anders valt het hele volk in slaap.'' En de minister pakte zijn rode potlood en streepte driekwart van de tekst weg, zodat straks ook maar driekwart van het volk in slaap zou vallen.
De koning voelde zich vernederd. Hij riep de lakei bij zich.
''Lakei,'' zei de koning, ''laat aan alle kranten weten dat ik door de minister ben gecensureerd, dat mijn tekst is mishandeld, verkracht, en dat de minister mij dus gevangen houdt in mijn eigen paleis.''
''Dat zal ik met het grootste genoegen doen, majesteit,'' zei de lakei.
Een dag nadat de kranten over de teksten van de koning hadden bericht, verzamelden de mensen zich in groten getale op het plein van de Koninklijke Solidariteit. Ze eisten het vertrek van Koning Zeur.
En iedereen was het daarmee eens. De NPS bleef 24 uur in de lucht om verslag te doen, en op 30 april trad de koning af en brak een groot volksfeest uit.
Leve de revolutie!