Hollandse nieuwe

JONATHAN VAN HET REVE

Net als u bepaal ik zelf wel wat ik mooi of interessant vind. Niemand die mijn smaak voor mij bepaalt. Al dweepte ik met liedteksten van Nederlandse rappers, dan nog zou het mij worst zijn wat u vond. Want ík bepaal wat mooi is. Helemaal zelf. En ik ga zelfs verder: ook het moment waarop ik iets wil zien of horen, kies ik hoogstpersoonlijk. Daar heeft verder niemand iets mee te maken.

''Ja, dus...? ''
Nou, dus hoef ik geen oranje leeuwtje bij mijn boodschappen, en dus heb ik nog steeds geen legging aan.

''Aha. ''
En dus, als ballet mij het hele jaar al geen reet interesseert, hoef ik er ook niet opeens naartoe tijdens het Holland Festival. Begrijpt u?

''Nou, gut... ''
Nou gut? Nou dus als iedereen opeens naar de viskraam rent, omdat er vorige week een nieuwe vracht diepgevroren haring is gearriveerd, en ze zeggen allemaal met een bek vol uitjes tegen de camera dat hij ' dit jaar mooi vet' is, dan heb ik dus misschien wel helemaal geen zin in vis, en ga ik dus pas volgende week een haring eten. Dus. Sterker nog: misschien heb ik door al die drukte juist wel geen zin meer in haring.

''Ach! ''
Jep. En dat heb ik dus met alles. Ik hoef geen kookboek van Jamie Oliver, geen cd van Lange Baas, geen leuke fiets met een bak of een krat, geen iPod, ik heb De vliegeraar niet gelezen...

''God, god¿ ''
Hoezo god god? Dit heeft iedereen hoor, die zelfstandig kan denken. Alleen het domme volk laat zich sturen. Daarom is het altijd zo komisch en zinloos als een instantie iets elitairs aan de man wil brengen: mensen die van zulke dingen houden, bepalen juist liever zélf wat ze leuk vinden.

''Zoals? ''
Nou, literatuur bijvoorbeeld. Voorbeeld! Laatst loop ik door het park, zie ik opeens een heleboel rode palen staan. Nou, ik loop naar zo'n paal, en wat denk je? Staat er ' Jack Spijkerman' op die paal! Wie zet er nou een paal neer met ' Jack Spijkerman' erop? Maar goed. Ik loop verder, bekijk wat andere palen: ' Philip Freriks', ' Job Cohen', ' Mart Smeets' - en toen begreep ik het pas: het zijn allemaal dichters! Ja hoor: ' Poëzie in het park'. Kun je een speciaal nummer bellen, en dan leest die persoon zelf zijn gedicht voor.

''Leuk toch? ''
Nee! Helemaal niet leuk! Want niemand die dat nummer belt, en die palen staan daar maar. Geen hond gaat toch in het gras liggen genieten van een voicemail van Mart Smeets? Waarom denken mensen toch altijd dat literatuur zielig is en geholpen moet worden? Dat het nodig is om een ' cross-over' te maken, en teksten ' in het straatbeeld' te plaatsen? Alsof je het volk aan het lezen krijgt door allemaal bekende Nederlanders een gedicht te laten schrijven. Je maakt toch ook geen reclame voor ballet door Henny Huisman in een tutu te hijsen?

''Nou, zeg. ''
Nee echt hoor: kinderen moet je opvoeden, volwassenen niet. Voor het geld van die palen had je iedere achtjarige in de stad Het fluitketeltje kunnen geven.

''En dat mag wel? ''
Ja natuurlijk! Dat is heel iets anders. Trouwens, ik heb de paal van Annie M.G. Schmidt gebeld - dat leek mij nog wel geinig. En wat denk je? Krijg ik een vént aan de lijn! Echt waar. Nee, Amsterdam Boekenstad m'n reet: weg met culturele hypes. Ik mag hangen als ik dit jaar nog één boek koop in deze stad - laat staan dat ik er een lees. Zo!

''Sjongejonge zeg. En kijk je dan ook geen voetbal? ''
Jij begrijpt er duidelijk niks van.