Armoedebeleid gemeente faalt

AMSTERDAM - Het Amsterdamse armoedebeleid is vrij willekeurig en versnipperd en biedt geen blijvende oplossingen. Ook voert de gemeente onvoldoende de regie. Deze kritiek op één van de speerpunten van het linkse stadsbestuur staat in een rapport van een commissie die op verzoek van wethouder Freek Ossel het armoedebeleid heeft bekeken.

De commissie, onder leiding van oud-ING-topman Rutger Koopmans, stelt dat het armoedebeleid zich concentreert op inkomensondersteuning en geen uitweg uit armoede biedt. Het beleid is gericht op 'het plakken van pleisters'. De gemeente vormt een vangnet voor armen, in plaats van dat zij hen zelfredzaam maakt. De kans is dan klein dat de situatie van minima verbetert.

De schuldhulpverlening is te veel gericht op het wegwerken van schulden. Vaak is ook sprake van bijvoorbeeld analfabetisme of psychische of relationele problemen, die worden genegeerd.

De commissie bepleit een fundamenteel andere aanpak:

- 65-plussers en andere kwetsbare groepen moeten zo goed mogelijk financieel worden geholpen. Van andere groepen mag een tegenprestatie worden verlangd. Zij krijgen hulp in ruil voor bijvoorbeeld het volgen van een opleiding.

- Streef een duidelijk doel na: in vijf jaar halvering van de armoede onder de groep te activeren mensen.

- Maak het beleid minder eenvormig. Geef kinderen 'budgetlessen' op school. Bied eenoudergezinnen huisvestingsmogelijkheden en betaalbare kinderopvang aan en ontwikkel beleid voor werkenden die onder de armoedegrens zitten.

- De gemeente zou naschoolse opvang voor minima geheel moeten betalen.

- De gemeente moet met het bedrijfsleven, liefdadigheidsorganisaties en woningcorporaties een coalitie vormen tegen armoede. Het stadsbestuur moet af van 'de huiver voor charitas'.

- Reorganiseer de schuldhulpverlening en koppel prestatieafspraken aan kwijtschelden van schulden.

Wethouder Ossel reageert op hoofdlijnen positief op het rapport. (HET PAROOL)