D66'ers hebben wel degelijk wat te kiezen

AMSTERDAM - Wat hebben de D66-leden in Amsterdam te kiezen bij de strijd om het lijsttrekkerschap voor de raadsverkiezingen van maart 2010? Tot half september kunnen ze een keuze maken tussen Ivar Manuel, nu fractievoorzitter in de raad, en Ageeth Telleman, oud-voorzitter van de D66-afdeling Amsterdam. Afgaande op de peilingen zal één van hen straks één van de grootste partijen leiden.

De strijd blijft, als het aan het partijbestuur ligt, intern. Om geruzie te vermijden moeten de verschillen niet te breed worden uitgemeten. Een verzoek van Het Parool om een tweegesprek werd afgewezen.

Ook zonder tweegesprek zijn verschillen te benoemen, mede op basis van debatten die ze voor de leden voerden. Manuel beschouwt D66 vooral als partij voor de hoge middenklasse. Telleman richt zich op grotere groepen. Als het om wachtlijsten op scholen gaat, heeft de fractie van Manuel het vooral over gymnasia. Ook kinderopvang gaat hem na aan het hart. Op de vraag hoe beide kandidaat-lijsttrekkers denken allochtonen in Amsterdam-West voor D66 te interesseren, begon Manuel een verhaal over het belang van de stem van expats bij de verkiezingen.

Manuel vindt het 'misschien goed voor de stad' dat de PVV van Geert Wilders niet meedoet. Telleman benadrukt dat ook naar de PVV-kiezers moet worden geluisterd.

Als adept van Hans van Mierlo staat Manuel voor de vrijzinnige vleugel van D66. Hij keert zich tegen het streng aanpakken van drugsgebruik in het uitgaansleven en hij lanceerde 'een vrijheidsmonitor', waaruit moet blijken of de privacy niet te veel wordt aangetast door zaken als preventief fouilleren en camera's.

Telleman heeft er weinig mee. ''Je laat vooral aan de grachtengordel zien hoe goed we bezig zijn. Ik wil juist graag politiek bedrijven in de hele stad. We zijn er niet alleen voor de vrijzinnigheid in de binnenstad.'' Zij noemt Jan Terlouw haar grote voorbeeld. Voor Manuel representeert Terlouw 'de ideale schoonzoon, de brave burgerman uit de provincie'.

Manuel acht zich geschikter als lijsttrekker omdat hij als raadslid de dossiers kent en de komende maanden in de raad in debat kan gaan met andere lijsttrekkers. Telleman vindt dat een regentesk argument. Er is ook een stijlverschil. Manuel straalt nonchalance uit, Telleman ambitie.

Ondanks de forse verschillen durft het Amsterdamse partijkader geen partij te kiezen. Dat lijkt te maken te hebben met de grote macht die de lijsttrekker straks heeft bij het samenstellen van de volledige kandidatenlijst. Met de afdelingsvoorzitter zal hij of zij daartoe met een voorstel aan de leden komen. (BAS SOETENHORST)