Actie om Stedelijk wakker te schudden

08-12-09 11:49 uur

Otto Nan en een groep sympathisanten accepteren de sluiting van het Stedelijk Museum niet langer. Foto Jean-Pierre Jans

AMSTERDAM - Otto Nan, mede-eigenaar en algemeen directeur van het Lloyd Hotel, heeft dinsdagochtend 'een vriendelijke machtsgreep' gepleegd op het Stedelijk Museum aan de Paulus Potterstraat.

Nan: 'Het Stedelijk ligt al jaren in coma. Iemand moet deze patiënt wakker schudden.'

Nan en een groep sympathisanten zijn tot de actie overgegaan omdat zij de sluiting van het Stedelijk niet langer accepteren.

Onlangs werd bekend dat de heropening van het Stedelijk, gesloten sinds 2003, niet voor 2011 zal zijn. Nan: ''Het mag en kan niet langer duren dat kunstenaars die in Nederland wonen en werken niet meer worden getoond, dat buitenlandse toeristen worden geschoffeerd, dat curatoren en verzamelaars Nederland links laten liggen, en dat een hele generatie kinderen opgroeit zonder Stedelijk Museum.''

Met het plaatsen van een symbolische pijl op het bouwterrein van het Stedelijk Museum begon de actie vanmorgen. Die pijl is geïnspireerd op het kunstwerk STATEMENT van Sigurdur Gudmundsson uit 1977, dat een plek heeft in de collectie van het Stedelijk. Nan: ''Iedereen spreekt schande over de huidige situatie. Ik wil niet langer lijdzaam toekijken. Als buitenstaander, zonder belangen bij het museum, hoef ik dat ook niet. Met die pijl wil ik uitdrukken dat dáár, aan de Paulus Potterstraat, echt iets moet gebeuren.''

Om de daad bij het woord te voegen, is Nan een sms-actie gestart. Hij hoopt dat liefhebbers van het Stedelijk de tekst DOE IETS! naar nummer 4422 sturen - een handeling die 1,50 euro kost. Het binnenkomende geld schenkt Nan aan de nieuwe Stedelijkdirecteur Ann Goldstein. ''Opdat zij beseft dat een enorme groep mensen echt van het Stedelijk Museum houdt. Iedereen baalt er enorm van dat het museum zo lang dicht blijft en nog langer dan gedacht ook. De mensen willen hun museum terug. We zoeken niet wie hier fout is, de mensen van het Stedelijk zijn capabel genoeg, maar ze moeten even worden wakker geschud. Er móet iets gebeuren. Liefst alsnog een tijdelijk museum en dan groot en niet van die bouwketen door de stad.''

De actie is in eerste instantie 'een positieve daad'. Dat verandert als de verantwoordelijken zich opnieuw verschuilen achter vage teksten over de verbouwing van het museum. ''Als dit geen effect heeft, zal ik niet schromen alles wat ik kan organiseren ook echt in te zetten. Het Stedelijk Museum is meer dan een gebouw of een museum. Het is een state of mind. Zonder die state of mind verandert Amsterdam in een suffe provincieplaats.'' (RONALD OCKHUYSEN)