Naar hockey, ook al is er een dode

25-03-09 12:03 uur

Ze zagen een 'meneer in het zwart' wegrennen, 'met een capuchon over zijn hoofd'. Een vriendje heeft gezien hoe de man overblijfkracht Leo doodstak, weer andere vriendjes zagen hem liggen op het gemeenschappelijke schoolplein, terwijl omstanders voor zijn leven vochten. Tevergeefs.

Opgewonden leerlingen doen hun verhaal als ze rond drie uur van school worden gehaald door ouders of oppasmoeders. Die zijn drie kwartier na het incident per sms en email op de hoogte gebracht door de schoolbesturen. Rond half één, in de middagpauze, heeft een nog onbekende man de overblijfkracht om vooralsnog onduidelijke redenen doodgestoken.

Een paar kinderen van een jaar of acht hebben het gezien, veel meer kinderen hebben de man zien liggen. Politiemannen hebben net een blauwe tent opgezet over het laken dat het lichaam van het 69-jarige slachtoffer tot dan aan het zicht onttrok. Om het onderzoek van de technische recherche niet te verstoren, blijft de dode de hele middag liggen - midden op het gezamenlijke schoolplein van de Amsterdamse Montessorischool, de Willemsparkschool en de 2e Daltonschool - in de Willem Witsenstraat, pal naast het Hilton Hotel aan de Apollolaan.

De gezamenlijke schoolbesturen hebben besloten de kinderen binnen te houden tot het eind van de schooldag, tegen drie uur, om onrust rond het speelplein zo veel mogelijk te voorkomen. Bij vertrek krijgen de kinderen een briefje mee. Slachtofferhulp vangt in de scholen de kinderen en ouders op die daar behoefte aan hebben.

Rechercheurs in hun bekende witte pakken zoeken de tegels af, tot in de voetbaldoeltjes en rond de baskets voor de Montessorischool en de Willemsparkschool, waaraan Leo als overblijfkracht verbonden was. Een politiehelikopter ronkt over de scholen.

Commissaris Leen Schaap, chef van de politie in Zuid, doet de pers de eerste mededelingen. Toen de politie kort na de melding rond half één bij de scholen arriveerde, overleed het slachtoffer al snel daarna op het plein. De dader was weggerend richting de De Lairessestraat, maar het signalement dat vooral kinderen gaven, was nog te summier om vrij te geven.

De paar kinderen die het steken hebben gezien, worden op het hoofdbureau verhoord door rechercheurs van de Jeugd- en Zedenpolitie, in een daarvoor toegeruste verhoorkamer. De rechercheurs vangen hen op en proberen onderwijl hun getuigenissen goed in beeld te krijgen. De politie heeft nog geen idee van het motief van de dader. Alle 'onderzoeksrichtingen' worden 'opengehouden'.

Alle opnames van de camera's van de scholen en de bedrijven in de buurt zullen worden bekeken in de hoop dat de dader daar op staat, meldt Schaap. "Er is overigens geen enkele reden om aan te nemen dat de dader iets met één van de scholen te maken heeft."

Aan het afzetlint zijn kinderen al weer in de ban van meer alledaagse sores. Achter de roodwitte linten kunnen twee meisjes van een jaar of tien, hockeysticks tussen hun tassen gestoken, niet bij hun fiets. "Dat kán toch niet! Mevrouw de agent, dit kunt u toch niet máken?! We moeten over een uur op hockey zijn!"

De agente legt nog eens uit dat een man is doodgestoken en dat de recherche sporen moeten veiligstellen. Dan mengt een moeder zich in het gesprek. "Dat zal best en ik snap het wel, maar we zullen toch echt onze fietsen moeten pakken. Wij wonen hier nog een heel eind vandaan!" De kinderen en moeders uit Zuid krijgen vandaag niet hun zin. (PAUL VUGTS)