Schrik zit er in bij inwoners Zwanenburg

27-02-09 11:37 uur

ZWANENBURG - Dagjesmensen, de achterbank vol kinderen, draaien teleurgesteld om. Alle toegangswegen naar de beroemdste akker van Nederland zijn door de politie afgesloten.

Sommigen proberen via de bosjes de rampplek te bereiken, waar het neergestorte Turkish Airwaysvliegtuig een dag later nog altijd in drie stukken ligt. Een nogal oplettende agent stuurt een groepje Turkse mannen terug het bos in.

Het wrak wijst met zijn neus naar een boerderij, driehonderd meter verderop, precies in de aanvliegroute van de Polderbaan. In de boerderij woont een man alleen.

''Hij zit trillend achter zijn eigen keukentafel,'' zegt een vriend, die de boer ondersteunt. ''Was het vliegtuig een paar seconden later geland, dan was hij nu dood geweest.''
De boer wil niemand te woord staan. Ondersteund door een vriendin gaat hij naar het wrak kijken en loopt aangeslagen weer naar huis.

Volgens zijn vriend had de man bij de bouw van de Polderbaan een goede afkoopsom voor zijn huis gekregen, maar weigerde hij. De vriend: ''Hij wilde zijn dieren niet in de steek laten.''
Aan de andere kant van de A9 ligt een clustertje van drie boerderijen.

Hans Groot is hier geboren en getogen. Echt geschrokken is hij niet. Groot: ''Ik heb er niet zoveel last van, maar mijn vrouw is meer geschrokken. Zij is hier altijd bang voor geweest.''
Zijn vrouw en hun elfjarige zoon waren thuis tijdens het ongeluk, maar gehoord hebben ze niets. Daarvoor is hun huis te goed geïsoleerd.

Groot: ''Het kan dus toch gebeuren. Vliegen is altijd zo veilig, we zien er duizenden landen en duizenden stijgen, maar nu is er dus toch een naar beneden gevallen.''

''Met de komst van de Polderbaan in 2001 is het er niet leuker op geworden, maar we hebben hier wel de vrijheid, dus dat is voor mij geen reden om te verhuizen. Maar dat zal voor mijn vrouw anders liggen.''

En voor zoon David overigens ook: ''Ik wil liever in een dorp wonen, bij mijn vriendjes.''
Letterlijk naast de Polderbaan staat het huis van de familie Nieuwenhuis. ''Natuurlijk zijn we geschrokken. Maar dat is het risico als je hier woont,'' zegt Marike Nieuwenhuis.

Haar man Gijsbert: ''We weten niet beter.'' Het gezin woont negen jaar naast de Polderbaan en daarvoor hebben ze vijftien jaar naast de Zwanenburgbaan, onder de aanvliegroute van de Bulderbaan gewoond. Gijsbert: ''We horen bij het meubilair van Schiphol.''

Ook door dit ongeluk zijn ze zich niet onveilig gaan voelen. Marike: ''Het is verschrikkelijk wat er is gebeurd, maar op de snelweg loop je meer risico. Maar dat is geaccepteerd.''

Aan de rand van Zwanenburg, met in de verte de akker, laat een vrouw haar hond uit. ''Ik ben wel blij dat het daar is gebeurd en niet hier.''

Verhuisplannen heeft ze niet. Ze woont hier al heel haar leven en is opgegroeid met vliegtuigen. ''Dat het toestel pal naast de snelweg is neergestort vind ik enger dan naast mijn huis.''

De vrouw reed net de afslag van de A9 op, toen het vliegtuig naar beneden kwam. ''Ik zat eerste rang. Ik was bang en dacht: als dat motorblok maar niet deze kant opstuitert. Dat beeld vond ik heftiger dan dat een vliegtuig misschien op mijn huis terechtkomt.'' (HANS VAN DER BEEK, KRISTEL VAN TEEFFELEN)