Wijn: Bottle shock

Op het vorige maand in Studio K georganiseerde Food Film Festival mocht ik een film naspelen. Dat was niet zo moeilijk, want het was een vrij slechte, Bottle shock. Misschien heeft u er wel eens van gehoord - ik hoop niet dat u hem heeft gezien - maar mocht dat niet het geval zijn, dan leg ik u even uit waar deze romantische rolprent over gaat.

Een blindproeverij van topwijnen in Parijs wordt in 1976 gewonnen door een Californische rode en een witte wijn. En dat terwijl de jury volledig uit Franse professionals bestaat. Hoera! Aardverschuiving. Californië in één klap op de wijnkaart. En daarmee werden ook de andere wijnlanden uit de Nieuwe Wereld plots een stuk serieuzer genomen.

Nu was het verzoek van de organisatie of ik deze Paris Tasting voor de Amsterdamse festivalgangers nog een keertje over wilde doen. Graag natuurlijk. Maar dan niet met de wijnen die de daar toen de hoofdrol speelden, omdat deze in de prijscategorie voor Russische criminelen, Arabische oliesjeiks en Chinese nouveaux riches zijn beland, maar met rood en wit uit Albert Heijn.

Mijn insteek van deze budget-Bottle shock was de populariteit van de wijnen uit bijvoorbeeld  Chili, Amerika en Nieuw-Zeeland verklaren aan de hand van hun zoetheid. In Frankrijk meenden de wijnmakers heel lang dat zij bepaalden hoe een wijn diende te smaken.

Elders dienden de wijnmakers echter de drinker. Op basis van consumentenonderzoek, modernere technieken en vaak ook een beter klimaat werden er wijnen gemaakt die in plaats van wrang, bitter of zuur juist fruitig, rijp, zacht, zoetig en zwoel smaakten.

Die marktbenadering heeft de Nieuwe Wereldwijnlanden geen windeieren gelegd. In Engeland tekenen ze thans voor meer dan de helft van de wijnverkoop. En de zojuist vrijgegeven cijfers van het Productschap Wijn laten zien dat het ook hier niet lang meer zal duren. Het marktaandeel is hier 42 procent.

Opvallend is dat in de meeste gevallen vaak de helft van de in totaal 25 proevers alleen al door te ruiken de new kids on the block eruit haalden. Door te proeven - en dat gebeurde ook in Studio K blind - liep het percentage op tot soms negentig procent.

Na de Amsterdam Tasting mochten de leerlingen fijn iets voor zichzelf gaan doen, hetgeen leidde tot een verhoogde activiteit bij de proefflessen. Bij het opruimen na afloop konden eigenlijk pas de echte winnaars worden aangewezen. Dat waren die flessen waar het meest uit was. Die ranking vindt u hieronder. (HAROLD HAMERSMA)

De uitslag
In Studio K heb ik zes rode wijnen laten proeven: twee merlots, twee cabernet sauvignons en twee pinot noirs. Qua wit heb ik mij beperkt tot chardonnay en sauvignon blanc.

Steeds liet ik van elke soort een Franse wijn en een wijn uit de Nieuwe Wereld naast elkaar proeven. Van welke wijnen werd nu na afloop het meest gedronken?

Wit
1.     Flaxbourne 2010, Nieuw-Zeeland (sauvignon blanc) €5,99.
2.    Ravenswood 2008 Vintner's Blend, Verenigde Staten (chardonnay) €6,99.
3.     Honoré Lavigne 2009 Bourgogne, Frankrijk (chardonnay) €6,99.
4.     Domaine de la Tour Ambroise 2010 Touraine, Frankrijk (sauvignon blanc) €4,99.
5.    Famille Castel 2009 Vin de Pays d'Oc, Frankrijk (sauvignon blanc) €4,49.

Rood
1.     Casillero del Diablo 2009, Chili (merlot) €5,99.
2.    Flaxbourne 2009, Nieuw-Zeeland (pinot noir) €6,99.
3.     Honoré Lavigne Bourgogne 2009, Frankrijk (pinot noir) €6,99.
4.    Famille Castel 2009 Vin de Pays d'Oc, Frankrijk (cabernet sauvignon) €4,49.
5.    Partage de l'Argenteyre 2009 Medoc, Frankrijk (merlotgedomineerd) €6,99.