Wijn: Uitgesteld (on)geluk

Harold Hamersma selecteert de beste wijnen voor de beste prijzen in de beste Amsterdamse zaken, of gewoon in de supermarkt.

Afgelopen week heb ik een liefhebber moeten teleurstellen. Na jaren geduld had hij speciaal één van zijn maagdelijke kisten Barolo 1992 opengewrikt om mij er een fles uit te laten proeven. Maar, waarschuwde hij mij al, volgens hem was de rode Piemontees duidelijk nog te jong. Toen hij tijdens een proeverij de jeugdige editie van deze wijn geschonken had gekregen, had de verkoper trouwens ook al voorspeld dat deze 'grootste rode wijn van Italië' een ongekend ouderingsspotentieel kende. En dat het destijds zo nadrukkelijk grimmige en zure na fiks wat jaren eenzame opsluiting in een donkere kelder plaats zou maken voor verfijnde geur- en smaaknuances.

De liefhebber sloeg zijn kelderlogboekje er nog eens op na: 'Drinken vanaf 2010, op zijn top 2030' stond erin gekrabbeld. Onder een bedrag waarvan ik ook dacht dat het een jaartal was. ''Misschien had ik 'm in een karaf moeten overschenken. Dan was ie wat meer los gekomen,'' zei de gulle schenker bijna verontschuldigend. Nu gebeurde dat met mijn tandvlees en knauwde zijn Barolo ook bitter op de tong. Korzelig monkelde hij langs de wangen. Wrang wrong hij zich langs de huig.

Dramatisch jaar
''Wanneer denk jij dat ie op dronk komt?'' En terwijl ik mijn mond weer in de plooi trachtte te krijgen, gaf ik hem het antwoord dat hij niet had willen horen: ''Nooit.'' Al is het maar omdat 1992 voor Piemonte de boeken in ging als een dramatisch jaar voor de gebruikte nebbiolodruif.

Overigens, voor wie zich niet wil verdiepen in de oogstkwaliteiten per druif of per streek, is er een veel eenvoudiger beoordelingsregeltje: 'Jong vies? Oud vies.' Wijn -zelfs als deze kwaliteit heeft om lang bewaard te kunnen worden - moet in zijn jeugd al lekker smaken. Ook al presenteert-ie zich op dat moment misschien nog wat ruw en ongenuanceerd en is het eikenhout wellicht nog niet helemaal 'verweven'. Bovendien bestaat uitgesteld geluk niet. Regelmatig tref ik kelders waar flink wat van de voorraad 'om' is, omdat er te lang op dat speciale moment is gewacht. Soms kun je wachten tot je een ons weegt zoals bij deze Barolo. En vaak vindt de drinker een wijn die eindelijk op dronk is, helemaal niet lekker. De primaire fruitsmaken hebben plaatsgemaakt voor secundaire zoals paddenstoelen, potloodslijpsel, tabak, leer en gedroogde vruchten.

Beteuterd liet ik de liefhebber achter. Of zag ik zijn gezicht nu opklaren door de mededeling dat er op de veilingen voor belegen Barolo's flink geld geboden wordt.

Daily Delis
Christiaan Huygensplein 36
020-4687711
dailydelis.nl