Chinese belangstelling in wolhandkrabben
09-08-10 12:55 uur
Persbericht van het
Productschap Vis: vervelende beesten te koop. Het is niet het belangrijkste in het persbericht. Het productschap vraagt aandacht voor de beroepsvissers van het binnenwater en zegt dat we bij ze thuis moeten aanbellen voor verse zoetwatervis. En om beestjes die nog leven. Heb ik een verhaal over.
Een Chinese restauranthouder in Den Helder deed goede zaken met de naarlingen. Het is alweer een tijd geleden, toen het nog mocht. Hij bracht wolhandkrabben terug naar waar ze vandaan kwamen. Tenminste, het wordt van wolhandkrabben gezegd: ze komen uit China, meegelift met zeeschepen hier naar toe. Ze veroverden het ondiepe zoute water van Waddenzee en Zeeland en trokken het zoete water binnen. Zout of zoet maakt ze niet uit, ze kruipen over de bodem van de Rijn naar Duitsland en overal houden ze vreselijk huis.
Vervelend zijn ze voor alle het andere wat probeert te leven op de bodem van de zee, rivieren en meren. Ze knippen ook de netten stuk van fuikenvissers en vergrijpen zich aan de vangst.
Chinezen zijn er dol op, gekookt of gebakken. Een visser van het Wad ontmoette aan de waterkant de Chinese eethuisbaas uit Den Helder die belangstelling had voor de wolhandkrabben in een emmer op het dek van de visboot. Wilt u ze hebben, mijnheer de Chinees, alstublieft en u kunt er nog veel meer krijgen, zei de visser. Zo begon het.
De Chinees telefoneerde met zijn familie in Hongkong en zei dat men in Nederland wolhandkrabben weggeeft. In Hongkong waren ze stinkduur. Zo duur dat het loonde om de Nederlandse krabben op het vliegtuig te zetten, in een verpakking waarin ze konden overleven. Dood zijn ze niks waard; tot in de keuken moeten ze blijven leven.
Den Helder deed goede zaken met Hong Kong. De vissers kregen zelfs, en krijgen nog steeds, wat geld voor de krabben. De export naar China is gestopt, maar te koop zijn de krabben nog steeds.
Het Productschap Vis wil graag dat op deze plek wordt geschreven waar in Nederland binnenvissers hun vangst aan huis verkopen. 24 adressen verspreid in het land zijn te vinden op de website
Combinatievanberoepsvissers.nl.
Op alle adressen is paling te koop. Maar er is ook verbazend veel snoekbaars, de zoetwatervis die de Fransen voor onze neus wegkopen als de kans krijgen. In Parijs kost snoekbaars uit Nederland net zoveel als in Hong Kong wolhandkrab. Die zijn er ook, op meerdere adressen. In Noordlaren, Zoutkamp, Genemuiden, Oudewater, Nederhorst den Berg, Wieringerwerf, Kudelstaart, Nieuw Beierland, Grave en Bergen op Zoom verkopen binnenvissers aan huis wolhandkrabben. Maar aan wie?
Een paar vissers verkopen karper, er is er eentje bij de zeelt aanbiedt, in Bergen op Zoom en Genemuiden kan men botjes kopen, miskend maar lekker en toch raar dan eigenlijk dat nergens voorntjes te vinden zijn.
Zou het waar zijn dat onze voorntjes allemaal worden opgekocht door Eelke Damstra in het Friese Woudsend, die ze zout en droogt en dan naar Rusland brengt? En niet een paar kistjes, maar tonnen. Bizar. En dan te weten dat hengelaars die zich sportvisser noemen een voorntje niet eens mee naar huis nemen voor de kat.
De boze geesten van Wakker Dier voeren deze zomer campagne tegen de hoge prijs van kattenvoer. Ze hebben bij uitzondering gelijk. Zo'n blikje water met slachtafval is stuitend duur. Helemaal als je bedenkt dat je goed eten voor de kat zo uit het water kunt halen. Wat zeg ik, voor de kat? Hier met dat visje. Voorntjes zijn voortreffelijk menseneten. Maar hoe moet je dat weten als niemand het wist? (WOUTER KLOOTWIJK)