DSB komt de branche goed uit

19-10-09 11:16 uur

DSB Bank kwam in problemen door woekerpolissen. Maar ook andere banken verkochten dergelijke polissen. De overheid greep niet in. Het recente onderzoeksrapport van financieel toezichthouder AFM trekt een snoeiharde conclusie. Zes financiële instellingen betalen tussenpersonen provisies tot tachtig procent als zij koopsompolissen verkopen. Het zijn dezelfde polissen die DSB Bank klanten heeft aangesmeerd.

De Amsterdamse hoogleraar Arnoud Boot van de Universiteit van Amsterdam publiceerde in 1995 een onderzoek naar de woekerpolissen. Titel: Koopsommen en premiestortingen een goudmijn: maar voor wie? Subtitel: De consument betaalt, de overheid kijkt toe en de verzekeringsmaatschappij is de lachende derde.

Boot beschrijft de koopsompolis en daarmee het probleem: ''Behalve de naam heeft de polis niets gemeen met een verzekering.'' Het is een spaar- en beleggingsproduct. De consument stort geld, maar niet vaststaat hoeveel wordt belegd, evenmin in welke beleggingsfondsen het geld wordt gestoken, en hoeveel provisie en kosten in rekening worden gebracht.

Het resultaat is schokkend. De consument is dertig procent van de inleg aan kosten kwijt. Belastingvoordelen komen voor 67 procent in de zakken van de bankverzekeraar, en voor 33 procent bij de verzekerde. Sinds het rapport van 1995 gingen de meeste instellingen tot twee jaar geleden op de oude voet verder.¿Sommige zijn niet gestopt.

Zelfs in de storm rond DSB Bank dreigt het probleem opnieuw onder te sneeuwen. Arnout Boot op 5 oktober in NRC Handelsblad: ''Een leger aan grotere verzekeraars heeft met hun zeven miljoen woekerpolissen jarenlang hun gang kunnen gaan.''

Waarom Boots waarschuwingen geen doel treffen: ''De politiek probeert haar eigen falen te verdoezelen.'' Het woekerpolisdossier bestaat al meer dan vijftien jaar.

De AFM kaartte het probleem enkele jaren geleden aan met een tussenrapport. Banken en verzekeraars werden overigens niet met naam genoemd. De politiek bleef in elk geval afzijdig, het virus bleef.

Een oud-bankier zegt het ook: ''De hete aardappel wordt steeds van het bord geschoven. Enkele jaren geleden werden Legioleaseklanten van Aegon overgeheveld naar de kleine bank Labouchere. Als een godsgeschenk kocht Dexia Labouchere op, en werden de miljardenclaims een Belgisch probleem.''

DSB biedt weer zo'n kans om de boel de doofpot in te stoppen. Het is niet moeilijk om DSB - een schimmige tussenpersoon, die aan consumenten rare bankproducten verkoopt, en in pas in 2005 een bankvergunning kreeg - als een branchevreemde schurk af te schilderen. De oud-bankier: ''Het is voor de financiële sector wel makkelijk dat DSB Bank zich als zwart schaap aandient.''

Willem Vermeend, oud-staatssecretaris en PvdA-prominent, roept daarom niet alleen op tot een groot onafhankelijk onderzoek naar DSB, maar tot een diepgaande parlementaire enquête. ''De onderste steen moet boven komen.''

Iedereen is erbij betrokken. Gerrit Zalm was van 1994 tot 2002 minister van Financiën, en kende het rapport van Boot. Hij werd in 2007 bestuurder bij tussenpersoon DSB Bank. AFM-voorzitter Hans Hoogervorst is oud-minister en oud-ambtenaar van Financiën. Beiden zijn VVD'er.

Het CDA zit er ook mee in de maag. Jan Peter Balkenende bejubelde Dirk Scheringa in mei bij de Europese verkiezingsbijeenkomst van het CDA: ''Je bent een voorbeeld voor ons allemaal, je speelt een geweldige rol in de financiële sector.''

Ook zijn allerlei PvdA'ers en mensen uit de vakbeweging bij financiële instellingen benoemd. Ook zij traden niet op. Wouter Bos, minister en oud-staatssecretaris op Financiën, kwam evenmin in actie.

Al in de jaren zeventig werd alarm geslagen. In het boek Uw geld en uw leven ontmaskerde een toenmalige redacteur van Vrij Nederland, Vincent Bakker, het verzekeringsbedrijf als kartel.

Maatschappijen mochten voor pensioenverzekeringen wettelijk vier procent rente als premie in rekening brengen, maar in de praktijk bedroegen de kostenopslagen een veelvoud: twaalf tot zestien procent voor collectieve verzekeringen, vijftig procent voor individuele verzekeringen. Het zelfde verhaal gold voor de levensverzekeringen. Niemand pakte de aanklacht van Bakker op. (TON DAMEN)