Nintendo DSI: de volwassen gameboy

04-04-09 10:00 uur

De DSI met niet één, maar twee camera's.

Als je maar voldoende geduld hebt, krijg je altijd gelijk. Het moet 1994 of 1995 geweest zijn toen Masato Kuwahara van Nintendo met het idee kwam voor een printertje en een camera voor de razend populaire Gameboy.

Zijn bazen zagen er helemaal niets in. Welke gamer wilde nu kunnen fotograferen met zijn spelcomputer, laat staan het resultaat uitprinten?
Morgen ligt het achterkleinkind van die Gameboy in de winkel, de DSI. Met niet één, maar twee camera's. En die printer komt heus nog wel een keer.

Kuwahara werkt al sinds eind 2006 aan de opvolger van de DS, de mateloos populaire jaszakspelcomputer van Nintendo. Het was desondanks een haastklus. De Japanner moest in een maand een presentatie maken over de mogelijkheden het apparaat en binnen drie maanden een blauwdruk voor de benodigde chip.
En toen oktober vorig jaar het apparaat productierijp was, maar de reacties binnen Nintendo tamelijk vernietigend waren, moest Kuwahara op het laatste moment nog de beoogde tweede aansluiting voor spelkaartjes verwijderen, zodat de DSI kleiner en vooral dunner kon worden.

'Chabudai Gaeshi' heet dat bij Nintendo - het omgooien van de tafel waarop de traditionele theeceremonie wordt uitgevoerd. Iets wat pertinent not done is, maar af en toe toch nodig om de boel op te schudden.

De 'I' in DSI staat voor internet
Dat geeft ook aan dat Nintendo verre van zeker is over de opvolger van de DS. Om de DS de best verkochte spelcomputer te houden, is nog een hele kluif, want de DSI is duidelijk een vervangingsproduct; in Japan zijn in elk huishouden gemiddeld bijna twee DS'en te vinden. De voortekenen zijn gunstig - bij Amazon zijn nog nooit zo veel bestellingen binnengekomen. In de VS komt de DSI zondag uit.

De DSI is lichter (twaalf procent, zegt Nintendo), dunner (twee millimeter), sneller en krachtiger dan zijn voorganger. En het schermpje is een kwart inch (0,6 centimeter) groter. Qua ontwerpt schurkt hij aan tegen de DS Light.

De 'I' in DSI staat voor internet.
De oude DS kon al online, maar daarvoor moest nog aparte software worden aangeschaft. Merkwaardig genoeg moet de DSI-gebruiker de internetsoftware wel eerst downloaden.

Online gaan met de nieuwe spelcomputer voelt hetzelfde als bij de Wii, het grotere broertje onder de televisie. Zo kunnen gebruikers via een online winkel 'DSI-ware' kopen, minigames voor gebruik op de spelcomputer. Het apparaat heeft 256 mb geheugen aan boord, waar spelletjes en foto's kunnen worden opgeslagen. En er is een slotje waarin geheugenkaartjes (SD) geschoven kunnen worden. Dat was een absolute eis van de belangrijkste spelontwerper van Nintendo, Shigeru Miyamoto, aanvankelijk zeer tegen de zin van Kuwahara en de andere ontwikkelaars.

Nieuw is ook de dubbele camera, die allebei ook gebruikt kunnen worden om spelletjes te besturen. Ze kunnen gezichten herkennen en bewegingen omzetten in spelcommando's. Aanvankelijk zou het apparaat één beweegbare camera hebben, maar een duurzaam ontwerp werd duurder dan het monteren van twee exemplaren. Die keuze heeft wel gevolgen voor de beeldkwaliteit; de resolutie is slechts 0,3 megapixel (640 bij 480 beeldpuntjes), in een wereld waar mobiele telefoons al over elkaar buitelen met verscheidene megapixels.

Volgens Kuwahara is de lage resolutie van de DSI-camera's echter geen probleem, omdat ze toch vooral gebruikt worden om spelletjes te besturen en foto's voor de schermpjes van het apparaat zelf te maken. De DSI heeft bovendien fotobewerkingssoftware aan boord. Daarmee kunnen bijvoorbeeld gefotografeerde gezichten worden gecombineerd met die van gamepersonages, zoals Mario.

Eigen cartoonfilms kan maken
Nintendo wil nog weinig kwijt over games die gebruik kunnen maken van de camera's. Er zou een toepassing komen waarmee de gebruiker eigen cartoonfilms kan maken of van foto's en geluidsbestanden een diashow. En er komt via de online DSI-shop een nieuwe WarioWare (Snapped!) die uitgebreid gebruik maakt van de nieuwe functies van de DSI.

Wat naast het scherpere beeld vooral opvalt aan het apparaat is het geluid. Nog altijd zijn de luidsprekertjes ruim kleiner dan een rijstkorrel, maar de kwaliteit is stukken verbeterd. Het schuifknopje voor het volume is nu een volwaardige harder-zachterknop geworden.

Er zit een simpele geluidsbewerker in waarmee bijvoorbeeld stemmen kunnen worden vervormd of een nummer kan worden gemixt. Mp3's kan het apparaat echter niet aan - wat een misser is.

Nadelen zijn er ook: Gameboyspellen kunnen er niet meer op worden gespeeld, wat bij vorige versies nog wel mogelijk was. En wie voor de zwarte versie kiest (in Japan zijn al gekleurde modellen op de markt) merkt dat de nieuwe matte uitvoering de karakteristieken van een schoolbord heeft.

En dan is er de prijs. Een DS is voor onder de honderd euro te koop. De DSI kost ten minste 170 euro. (HERMAN STIL)

www.nintendo.nl/DSI