Liefde en dood na de vuurwerkramp
24-07-08 08:00 uur
Bert Natter: Begeerte heeft ons aangeraakt
Thomas Rap, 17,90 euro
De vuurwerkramp in Enschede vormt de bizarre achtergrond van een roman over begeerte, hebzucht, wellust, trots, liefde, dood en hartstocht voor muziek. Op de omslag van Begeerte heeft ons aangeraakt, de debuutroman van Bert Natter (1968), zit een pauw met gestreken staart op de rugleuning van een Thonetstoel. Met die prachtige vogel loopt het slecht af.
Lucas Hunthgburth, de hoofdpersoon van de roman, is net zo ondoorgrondelijk als zijn naam. Bij de vuurwerkramp in Enschede verloor hij zijn beste vriend. Lucas blijft gekweld achter en vraagt zich af of hij zijn vriend nog had kunnen bijstaan voor zijn dood. Sinds de ramp staat hij min of meer naast het leven, als een toeschouwer bij zijn eigen falen.
Lucas is een bekwame conservator oude muziekinstrumenten in een belangrijk museum, maar nooit doet hij een grote ontdekking. Dat verandert als hij net ontslag heeft genomen. Lucas krijgt een telefoontje over een zeventiende-eeuws klavecimbel dat te koop wordt aangeboden. Hij reist ervoor naar een voormalig klooster in een Gronings gehucht en maakt kennis met de wonderlijke eigenaar, wiens vader net is overleden en de familie klooster en klavecimbel naliet.
Dembeck haalt Lucas over de pauwen van de overledene dood te schieten om ze te kunnen opdienen bij het begrafenismaal. Hij blijkt als schutter een natuurtalent te zijn.
Daarna restaureert Lucas het klavecimbel en ontmoet hij Dembecks zuster, een geniale maar ook gekke klaveciniste, die zijn begeerte wekt. Hij restaureert het instrument en hoopt daar als kleine zelfstandige ondernemer een klapper mee te maken, maar zijn eigen persoon zit hem in de weg. Hij wordt een speelbal van de gebeurtenissen. Het begrafenismaal wordt een bacchanaal en de werkelijkheid blijkt op zijn kop te staan.
Natter geeft prachtige en hilarische beschrijvingen van zijn personages en de absurde omstandigheden, waarin zij terecht zijn gekomen. Een overladen debuut, maar het blijft boeien van het begin tot het eind. (MIESKE VAN ECK)