Youp van 't Hek neemt Nederlandse volk op de korrel

Wat valt er nog te lachen op de drempel van een somber 2008 en een 2009 vol onzekerheden in het verschiet? Genoeg, vindt Youp van 't Hek, deze oudejaarsavond de hofnar van dienst. Hij heeft aan munitie geen gebrek gehad voor Troost, zijn oudejaarsconference. Wat is er toch in vredesnaam misgegaan in dit land, wat is er met ons gebeurd?

De dwaasheden van een volk zijn al eeuwenlang het onderwerp van de traditionele overpeinzingen aan het einde van een jaar. Dat was al zo met het duo Thomasvaer en Pieternel, die in de zeventiende eeuw hun nieuwjaarswensen op rijm uitspraken in de Amsterdamse schouwburg. En dat was zo bij Wim Kan, de aartsvader van de moderne oudejaarsconference, bij wie vooral politici het moesten ontgelden. Het maakte hen niet uit hoe ze werden gememoreerd, áls ze maar door Kan werden genoemd.

Youp van 't Hek is niet zo van de politiek, zegt hij. Dus behalve de voor de hand liggende Balkenende, een nogal vergeetachtige Rita Verdonk en een sneue Geert Wilders hoeft de rest, zoals bij Kan het geval was, niet te hopen op de eer te worden genoemd. Van 't Hek neemt met veel genoegen een heel volk op de korrel. Plus een enkel individu, dat het in zijn ogen wel heel erg bont heeft gemaakt.

Want een volk, dat met honderdduizenden langs de Amsterdamse grachten staat te zwaaien naar homo's op een paar bootjes, is niet serieus meer te nemen.

Bij een volk dat massaal zonder toegangskaartje naar Zwitserland reist om daar, verkleed als 'welpies', op een plein naar een groot scherm te kijken naar het Nederlands elftal, moet toch wel een belangrijk chromosoom verloren zijn gegaan. Je kunt reanimeren wat je wilt, maar 't is zonde van de moeite.

De helft van het land bedreigt de andere helft met de dood, of scheldt die op internet verrot. Het hoogtepunt van onze cultuur was te zien in Peking in het Holland Heineken House.
Niemand verbaast zich meer ergens over, niemand bloost meer van schaamte. Behalve dan die oude vrouw, wier verhaal als een rode, ietwat moralistische, draad door Van 't Heks betoog loopt. Zij kan de beelden van haar tv niet meer verdragen. Zij schaamt zich. Schaamte waaraan het volgens de cabaretier velen ten onrechte ontbreekt.

En Van 't Hek strooit daarom met het grootste plezier nog wat zout in de wonden van degenen die in zijn ogen de grootste losers van het jaar zijn. En dat zijn volgens hem natuurlijk ook degenen die zich met tientallen miljoenen euro's aan bonussen en winstpremies schofterig hebben verrijkt. De gretige spaarders die zich hebben overgeleverd aan een IJslandse bank, zullen net zo goed als een boer met kiespijn voor de buis zitten.

Ondersteund door een zevenkoppig orkest in een fraai decor, zingt Van 't Hek enkele zeer sterke liedjes, waaronder Lekker Schelden.nl en de carnavalskraker De Polonaise Van Het Hele Grote Geld. Geen meezinger voor die kijkers, die het afgelopen jaar het deksel op hun neus kregen met hun inhaligheid. Niet voor iedereen dekt de titel van deze oudejaarsconference de lading.
Zolang we geld hadden en onbekommerd lekker konden 'shoppen', dachten we niet aan de toekomst. Nu moeten we wel en dat is toch eigenlijk ook weer een troostrijke gedachte. Het komt allemaal goed, als we eindelijk weer worden gedwongen normaal te doen. (RUUD BUURMAN)

Cabaret: Youp van 't Hek - Troost, oudejaarsconference. Woensdag. 31 deember om 22.25 uur op Ned. 1. Herhaling: 1 jan. 00.45 uur.

Website Youp met speellijst