Dansen in de disco: solitair samen

'Nu is het zeker de bedoeling dat we met elkaar kennismaken.'' Een redelijk relevante opmerking van een van de toeschouwers. Halverwege het stuk Do you have a cigarette? And other ways of approaching wordt het publiek naar voren gehaald om aan een geïmproviseerde bar een drankje te nuttigen.

De zaal van Frascati WG, het voormalige Gasthuis, is omgetoverd tot een discotheek, inclusief discobol en ronde dansplateaus. De vijf vrouwelijke performers, die aan het begin nog heftig aan het dansen waren, zwerven nu wat doelloos door de grotendeels lege zaal Het publiek hangt als ongemakkelijke muurbloempjes aan de bar. Want wat is nu de bedoeling? Inderdaad zelf maar de vloer op? De buurman om een vuurtje vragen?

Het zat de Spaanse choreograaf Pere Faura qua aantallen die avond ook niet mee. Op deze allereerste try-out waren zo'n vijftien man afgekomen, waarvan een handvol medewerkers. Dat maakte het creëren van de juiste, dampende discosfeer toch een beetje lastig.

Afgezien van het futloze middenstuk is Do you have a cigarette? een intrigerende voorstelling, en niet alleen omdat er in de zaal - in het kader van kunst - nog wel een sigaretje of twee opgestoken wordt.

Solitaire danser
Bij binnenkomst staat een solitaire danser te swingen op een onhoorbare beat. Even kijkt ze het publiek verstoord aan, daarna verzinkt ze weer in haar eigen danswereld. De vier daarna opkomende dansers volgen hetzelfde patroon.

Faura speelt met onze verwachtingen - de performers blijken plots op klassieke muziek te dansen - en met de relatie tussen performers en publiek. De bezoekers zijn geen objectieve en anonieme toeschouwers, maar voyeurs, die door de dansers uitgedaagd en zelfs bij de performance betrokken worden.

De discodans past ook perfect in de rode lijn van Faura's eerdere werk, zoals de solo Discopolis: de eenzaamheid in samenzijn. De dansers lijken nooit echt contact te krijgen, of te maken. Disco is de paradox van een solitaire groepssport.

In de manische laatste akte gaan de vrouwen helemaal los, eerst op het toilet, luidkeels en vals meezingend op Sweet dreams are made of this, daarna aan en op de bar, nog steeds op jacht naar die al lang vervlogen euforie. Samen, maar toch alleen. Een melancholische conclusie van boeiend bewegingstheater. (BREGTJE SCHUDEL)


Do you have a cigarette? And other ways of approaching - Pere Faura. Gezien op 4 december. Tot en met 13 december in Frascati WG.