*

Aanmelden
parool.nl
Vrij, Onverveerd

North Sea Jazz zindert in zang en bigbands

12-07-08   11:35 uur

Bobby McFerrin Foto GPD
Bobby McFerrin Foto GPD

De geur van hamburgers en gebakken vis kwam ons tegemoet. Daarna zong Al Jarreau Roof garden. Met evenveel enthousiasme als al die honderden keren daarvoor, spoorde hij het publiek aan: ''Party! Come on, let's party you all!'' En toen wisten we het zeker: het North Sea Jazz Festival 2008 was begonnen. De huisartiest, of zoals dat in North Sea-termen heet: the artist in residence van dit jaar is stemkunstenaar Bobby McFerrin, die klassiek, improvisatie en jazz op zijn repertoire heeft staan. Thema's dit jaar zijn vocalen, bigbands en orkesten.

Vandaar dat McFerrin het festival opende met de NDR Big Band. Het was een voorbeeldig concert. De zanger verkende met speels gemak zijn bereik van vier octaven. De bigband met twee drummers en heel veel koperblazers was flexibel en dynamisch. En toch greep McFerrin het publiek niet bij de lurven; hij bleef op afstand. Daar komt dit festival zeker nog verandering in als hij solo of met bassist Richard Bona optreedt.

Eén van de beste orkesten van dit moment is misschien wel dat van Maria Schneider. Haar arrangementen zijn zo subtiel en gelaagd, dat ze eigenlijk niet tot hun recht komen in een festivalzaal, waar soms klanken uit andere zalen in doordringen. In het Concertgebouw graag! De mooiste North Sea-momenten ontstaan als je langs een tent of zaal loopt, enige klanken je nieuwsgierig maken en voordat je het weet sta je een uurtje aan de grond genageld, waarna je als een ander mens over het terrein loopt. Zo'n moment ontstond in een wandeling langs het Mississippi-buitenpodium.

Daar stond de Codarts Bigband, die onder leiding van Ilja Reijngoud zinderende duetten aanging met Eric Vaarzon Morel, de beste flamencogitarist van ons land. Uit de coulissen verscheen flamencodanser Luis de Luis, die de vloer fier en trots bijna aan gort stampte.

En dan was er Laura Izibor. Een Ierse met afrokapsel, gezegend met een gouden strot. De soul of Ireland wordt ze genoemd en hoewel dat misschien iets te veel eer is voor een negentienjarige, is het begrijpelijk dat haar landgenoten hun kaarten op haar hebben gezet. Gezeten achter een keyboard, en met een trombonist, drummer en bassist had ze de zaal binnen de kortste keren in haar zak met eigen composities.

Nee, dan de 'soul van Nederland', Alain Clark. Bij hem lijkt het vooral of hij een steengoede imitatie geeft van een soulzanger, in plaats van het te zíjn. Zijn populariteit is hem vooruitgesneld. Hij stond geprogrammeerd in de Maaszaal, na de Nile de grootste zaal van Ahoy' waar ook artiesten als Jill Scott staan. Vol was het, maar buiten zinnen raakte niemand.

Het hoogtepunt van de avond werd tussen zeven uur en half negen bereikt tijdens het optreden van saxofonist Charles Lloyd. Hij speelde ooit in het Sextet van Cannonball Adderley, verkoos een teruggetrokken meditatief bestaan, waar hij in de jaren tachtig uit werd gehaald door pianist Michel Petrucciani.

Goddank. Hij blies intense mantraachtige melodieën uit zijn altsaxofoon, de drummer speelde jungleritmes, de contrabassist gaf een bedwelmende solo, de pianist herhaalde een ingenieus patroon. Het was alsof je getuige was van een bezwerend ritueel. (MAARTJE DEN BREEJEN)

North Sea Jazz Festival met onder anderen Bobby McFerrin, Al Jarreau, Charles Lloyd Quartet, Alain Clark en Maria Schneider Orchestra. Gehoord: 11/7, Ahoy'. Daar vandaag en morgen nog.
www.northseajazz.com



gerelateerde artikelen

Alles over

GESPONSORDE LINKS


PAROOL NIEUWSBRIEF

Elke middag gratis de hoogtepunten uit het nieuws in uw mailbox?

U kunt zich voor deze service van Het Parool opgeven via parool.nl/lunchnieuws.
De Persgroep Digital
© 2014 - Alle rechten voorbehouden