Pop: Santogold - Santogold ****

Mark Ronson heeft een goed oor voor vrouwelijk talent. Als producer was hij (mede)verantwoordelijk voor fenomenale succes van Amy Winehouse. Daarnaast had hij een grote vinger in de pap op Lily Allens debuut en liet hij, op het album met opgewekte covers dat onder zijn eigen naam uitkwam, het grote publiek met Santogold kennismaken. Haar versie van the Jam's Pretty Green was een even aanstekelijke als frisse introductie, die nieuwsgierig maakte naar wat de jonge, zwarte zangeres nog meer in haar mars had.

Het titelloze eerste album van Santogold is het meer dan overtuigende antwoord op die vraag: een bonte verzameling van liedjes die elke categorisering bij voorbaat logenstraft.

Santi White, zoals Santogold bij de burgerlijke stand van New York bekend staat, is een muzikale allesvreter, die net zo gemakkelijk graast in de gazonnetjes van Britse bleekneuzen als The Smiths en Cocteau Twins als in de overwoekerde geveltuintjes van de Amerikaanse getto's. Santogold is een opwindende mash up van Engeland en de VS, van elektronica en gitaarrock, van uitbundige hitparadepop en uitgebeende underground.
Het gebrek aan eenkennigheid in combinatie met de ontwapenende bravoure van Santogold maakt deze plaat tot een van de leukste van deze lente. (Lizard King/Munich)
(JG)