Kunst & Media Bewaar

Ademloos luisteren in Concertgebouw, met hier en daar pijntje in de rug (****)

In de grote zaal van het Concertgebouw zijn alle stoelen verwijderd voor het ligconcert.
In de grote zaal van het Concertgebouw zijn alle stoelen verwijderd voor het ligconcert. © ANP

De belangstelling voor het Ligconcert in het Concertgebouw is zo groot dat de musici 'Canto' tweemaal kunnen spelen. Wel handig voor de volgende keer: een dikker matje meenemen.

Canto Ostinato

Ons oordeel: ★★★★☆
Gehoord: 10 juli
Waar: Concertgebouw
Componist: Simeon ten Holt
Door: Aart Bergwerff (orgel), Elizabeth Bergmann, Marcel Bergmann, Jeroen van Veen, Sandra van Veen (piano)

Het Ligconcert was vorig jaar tijdens de Robeco SummerNights zo'n succes, dat het dit jaar weer in de planning werd opgenomen. Vorig jaar lag het publiek in het Concertgebouw op al dan niet zelf meegenomen matjes, luchtbedden en slaapzakken beneden in horizontale toestand te luisteren naar 'Drumming' van Steve Reich. 

Dit keer was het zo langzamerhand overbekende 'Canto ostinato' van Ten Holt geprogrammeerd, in de versie voor vier piano's en orgel. Aart Bergwerff zat op de bank van het Maarschalkerweerdorgel, pia­nisten Elizabeth Bergman, Marcel Bergmann, Jeroen van Veen en Sandra van Veen zaten in kruisvorm in de benedenzaal op de vloer te spelen, wat betekende dat een deel van het publiek de unieke mogelijkheid kreeg liggend op het podium naar de muziek te luisteren. 

De belangstelling voor dit Ligconcert was zo groot dat de musici 'Canto' tweemaal konden spelen. Wij bezochten het concert van 21.30 uur en mochten bovendien het genoegen smaken enkele meters bij het orgel vandaan te liggen, wat voor ongekende audiosensaties zorgde. 

De musici speelden een versie van anderhalf uur, die evenwel lang genoeg was om op den duur ongemak in rug en benen te veroorzaken. Mental note: volgende keer een dikker matje meenemen. 

De verleidende kracht van 'Canto ostinato' was opnieuw groot, al blijven sommige secties in hun banaliteit ergernis opwekken. Andere secties daarentegen blijven van grote schoonheid, en in de ruime akoestiek van de Grote Zaal met een vloer zonder stoelen versmolten de vier pia­no's en het orgel tot één groot poëtisch instrument. Er werd in ademloze stilte naar geluisterd.