Willie Mitchell, de soulproducer van Memphis

Soulmuziek zou in de jaren zeventig anders hebben geklonken zonder Willie Mitchell, de Amerikaanse platenproducer en arrangeur die dinsdag op 81-jarige leeftijd overleed.

Al Green, één van de grootste zwarte zangers van het decennnium, had een fantastische stem natuurlijk, maar hij zou het hoogstwaarschijnlijk nooit zo ver geschopt hebben als hij Willie Mitchell niet had gekend. Mitchell voorzag het fluwelen stemgeluid van  Al Green  van een passend  geluidsdecor: verfijnd en verzorgd, maar nooit gladjes.

Willie Mitchell werd geboren in een gehucht in Mississippi, maar groeide op in de stad Memphis in Tennessee. Vanaf zijn achtste jaar speelde hij trompet.  Na zijn diensttijd leidde hij een in Memphis populaire band waarmee hij diverse malen optrad bij feestjes op Elvis Presleys landhuis Graceland. In 1959 kwam hij als producer, arrangeur en sessiemuzikant te werken bij het lokale platenlabel Hi Records.

Mitchell speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de typische Hi-sound, die in de jaren zestig werd gedomineerd door een stevig doordenderende beat en veel spetterend blaaswerk. Ook de instrumentale nummers die Willie Mitchell onder eigen naam uitbracht, vaak grote hits op de dansvloer, hadden dat typische geluid.

In 1970 werd Willie Mitchell de baas van Hi Records. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om Al¿Green, een jonge zanger die hij een jaar daarvoor in Texas had ontmoet, naar voren te schuiven. Zijn belofte aan Green dat hij hem in een jaar tijd tot een ster zou kunnen maken, kwam hij na. Tired of being alone was in 1971 de eerste van een lange reeks hits voor Al Green, waaronder Let's stay together.  Tot 1976 was Willie Mitchell de vaste producer van Al Green. Kenmerkend voor de zwoele sound die het tweetal samen ontwikkelde, was het royale gebruik van violen.

Succes had Willie Mitchell in de jaren zeventig ook met Ann Pee­bles, de zangeres van de veel gecoverde soulklassieker I can't stand the rain. In 1979 deed Mitchell Hi Records, dat niet opgewassen bleek tegen de discorage, van de hand. Hij bleef platen produceren, maar had daarmee aanzienlijk minder succes dan in de jaren zeventig. In 2003 werkte de toen al ernstige zieke Mitchell  na lange tijd weer samen met Al Green. Het album I can't stop liet horen dat ze het allebei nog konden. (PETER VAN BRUMMELEN)

williemitchell.com