Klassiek: Nicolò Paganini - 24 Caprices James Ehnes ****

De 24 Caprices van Nicolò Paganini behoren nog steeds tot de allermoeilijkste stukken die ooit voor soloviool zijn geschreven. Veel violisten beginnen er niet eens aan, of het moest in hun studietijd zijn, om aan de technieken te schaven die Paganini met gulle hand in zijn Caprices heeft uitgestrooid. Pizzicati met de speelhand, dubbelgrepen of zelfs akkoordenspel, flageoletten, ricochets (de stok op de snaren laten stuiteren) en noem het maar op - het komt allemaal aan bod in Paganini's eerste opusnummer, tegelijkertijd de droom en de nachtmerrie van iedere violist.

Er zijn in de loop der jaren voortreffelijke opnamen van deze vingerbrekers verschenen (Salvatore Accardo, Itzak Perlman, Ruggiero Ricci, Michael Rabin, Schlomo Mintz), maar er is altijd ruimte voor een nieuwe god.

Hoewel, nieuw: de hier niet zo heel bekende Canadees James Ehnes maakte op zijn negentiende al een gunstig ontvangen opname van alle Caprices. Maar op zijn 33ste vond hij het tijd voor een tweede, waarvoor hij terugging tot Paganini's autograaf, compleet met inconsequenties en zélfs foutjes, waarvoor hij een oplossing moest vinden.

Ehnes speelt de lastigste stukken met zo'n overmaat aan techniek, dat hij ruimte krijgt ze boven hun etude-achtigheid uit te tillen. En dan worden deze Caprices opeens schitterende muziek, met mooie, ranke melodieën. Dat kunnen alleen de groten. (Onyx)
(ERIK VOERMANS)

onyxclassics.com
jamesehnes.com