Entrée is grensverleggend klassiek

AMSTERDAM - Laptop, draaitafels en een strijkkwartet. Zaterdag vierde Entrée, de jongerenvereniging van het Concertgebouw, zijn vijftienjarige bestaan.

In de statige Kleine Zaal van het Concertgebouw, onder de letters Beethoven, keek dj Kypski gespannen de zaal in. Twee keer repeteerde hij maar met het Matangi strijkkwartet. Nu was het moment waarop de beats uit de laptop, en de geluiden die hij scratchend uit de platen tovert, goed getimed moesten samenvloeien met de strijkers. Het keurige, jonge publiek beluisterde de beat die Kypski aanzette geïnteresseerd. Hard applaus was er vooral voor de grote stukken van de strijkers.

Entrée was voor haar jubileum op zoek naar een grensverleggende combinatie tussen klassieke muziek en dance, vertelt Ming Fong Khouw (23), van de jongerenvereniging van het Concertgebouw. Eerder organiseerde Entrée al concerten met crossovers naar jazz, pop en Arabische muziek. ''We willen ons presenteren als jong en vernieuwend. En dance is jong en vernieuwend.''

Dat Utrechtenaar Kypski, echte naam Thomas Elbers, niet uit de dancehoek komt illustreert het gapende gat tussen de muzikale culturen, maar deed niets af aan het experiment. Kypski heeft niets, zoals de website van het Concertgebouw vermeldde, van doen met pompeuse trancemuziek, maar komt van oorsprong uit de hiphophoek. Ooit werd hij kampioen turntabelism, in het Concertgebouw scratchte hij met het kwartet mee, tegen het kwartet in en snerpte hij wiieeek-a-wiiieeek-a een spanningsboog waarlangs de strijkers naar beneden glijden om verder te stromen.

Het jonge Matangi Quartet speelde zaterdag onder meer stukken van de nieuwe plaat We are square van C-mon & Kypski, de stuwende, eclectische popband van Kypski. Nu hoorde Kypski de partijen die hij en zijn drie bandleden hadden geschreven vertolkt door klassiek geschoolde professionals. ''Het was fantastisch om hen die partijen te horen spelen, te horen wat zij ermee hadden gedaan,'' zei Kypski na afloop. De arrangementen werden gemaakt door Henk van der Schalk.

Het kwartet en de dj werkten al eerder samen, en de combinatie was dan ook een idee van Matangi, vertelt Inge van Schooneveld (22), van Entrée. ''We hebben hen gevraagd of zij een goede dj wisten om mee samen te werken.''

Uiterlijk was er weinig verschil tussen de twee culturen op het podium. Kypski droeg een keurig jasje over een T-shirt met print, net als de heren van het kwartet. Pas aan het einde, toen Kypski achter zijn wankele tafel vandaan kwam, bleek dat hij een spijkerbroek aan had. Toch nog een tikje meer rock-'n-roll.

De beats van Kypski hadden op het zittende publiek in het Concertgebouw een andere uitwerking dan in een donker pophol. Ook als Kypski een aanstekelijke beat aanzette werd er niet meegeknikt, maar bleven de hoofden keurig op de romp. Aandachtig luisterend. Kwestie van etiquette, maar het kan ook aan het geluid hebben gelegen. De kleine boxen van het Concertgebouw zijn duidelijk niet bedoeld om dikke, zorgvuldig geknede beats mee over te brengen. Daardoor klonk de muziek van Kypski soms als een doffe brij die de strijkers eerder in de weg zat dan dat ze de twee stijlen samen tot iets groters kwamen. Het publiek zat er niet mee, en gaf een staande ovatie. Om het feest af te maken waren er bij de uitgang goodybags. (LIEDEWIJ LOORBACH)

Foto Amaury Miller
Website Entrée