Haat en nijd in top van Franse staat
21-09-09 10:31 uur
Dominique de Villepin en Nicolas Sarkozy in 2006. Foto EPA
De affaire houdt Frankrijk al jaren bezig, met intriges met bankrekeningen met zwart geld, een bittere machtsstrijd, manipulaties door geheime diensten en topmanagers, lekken bij justitie en moddergevechten via de pers.
De zaak begon toen onderzoeksrechters nagingen of smeergeld was betaald rond de verkoop van Franse oorlogsschepen aan Taiwan. In mei 2004 kregen zij anoniem een lijst toegespeeld met bankrekeningen bij de Luxemburgse financiële instelling Clearstream, met de suggestie dat daar smeergeld van de Taiwandeal was gestald.
Eén van de rekeninghouders op de lijst was Sarkozy. Althans, ene meneer De Nagcy-Bocsa. Dat is de naam van de Hongaarse vader van de president. Nicolas Sarkozy was tijdens het begin van het schandaal minister van Financiën.
De Clearstreamlijst bleek vals te zijn. De computerexpert Imad Lahoud heeft bekend dat hij de vervalser was. Lahoud werkte toen voor het bedrijf Eads, het moederbedrijf van Airbus.
De industrieel Louis Gergorin zou de valse lijsten aan justitie hebben toegespeeld om Sarkozy in een lastig parket te brengen. En dat in een periode dat Sarkozy en Villepin, die elkaar haten, streden om de gaullistische presidentskandidatuur in 2007. Sarkozy won.
Louis Gergorin was de baas van Eads. Hij staat in de Franse pers bekend als 'le corbeau', de raaf, omdat hij anoniem de vervalste lijst met Sarkozy's naam aan justitie zou hebben verstuurd. Lahoud, een Fransman van Libanese afkomst, heeft al een gevangenisstraf uitgezeten wegens de vervalsing, net als zijn vertrouwensman bij de bank Clearstream.
Een andere hoofdpersoon in de zaak is Philippe Rondot, destijds bij het ministerie van Defensie belast met inlichtingenzaken. Hij kreeg de lijst van Clearstream onder ogen en concludeerde al snel dat het een vervalsing betrof. Maar Rondot noch De Villepin, destijds premier, maakte dat bekend. Met als gevolg, volgens de aanklacht, dat de verdenkingen aan het adres van Sarkozy en anderen bleven bestaan.
De Villepin heeft altijd ontkend dat hij moedwillig heeft gezwegen. Sarkozy behoort tot degenen die De Villepin hebben aangeklaagd wegens smaad, maar de president hoeft als staatshoofd niet zelf in de rechtszaal te verschijnen. Advocaten van De Villepin vinden dat de president niet het recht heeft om, terwijl hij in functie is, deel te nemen aan een civiel proces tegen een 'gewoon burger'.
Tot de andere klagers behoren het hoofd van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), Dominique Strauss-Kahn, en de huidige minister van Binnenlandse Zaken Brice Hortefeux. Ook zij hadden volgens de vervalste Clearstreamlijst geprofiteerd van smeergeld, net als de mannequin Laetitia Casta en de zangeres Alizée. De Franse justitie heeft de zaak serieus aangepakt. Agenten hebben ingevallen gedaan bij Eads, de inlichtingendienst DGSE en het ministerie van Defensie. De Franse commentator Dominique Moïsi: ''Deze zaak is eigenlijk te gecompliceerd, weinigen zullen nog alles begrijpen. Maar de kern is de vete tussen twee mannen in het centrum van de macht.''
Villepin kan tot maximaal vijf jaar celstraf en 45.000 euro boete worden veroordeeld. Naar het eventueel betaalde smeergeld voor de verkoop van Franse oorlogsschepen aan Taiwan, waar de hele zaak oorspronkelijk om begon, doet justitie inmiddels geen onderzoek meer.
Het Clearstreamproces wordt gehouden in dezelfde rechtszaal waar koningin Marie-Antoinette in 1793 tot de dood door onthoofding met de guillotine werd veroordeeld door het Tribunal Révolutionnaire. (HET PAROOL)