Britse cultuur van corruptie

11-05-09 10:54 uur

In de jaren zeventig kregen Britse parlementariërs slechts 500 pond voor een secretaresse per jaar bovenop hun magere salaris voor een secretaresse en was het nog usance dat parlementariërs die geen hotel konden betalen in hun kantoor sliepen.

Halverwege de jaren zeventig versoepelde de regelgeving voor declaraties. En omdat er amper salarisverhogingen volgden - niemand durfde het voor te stellen uit angst voor de reactie van de kiezers - bood het declaratiesysteem uitkomst. Een anonieme politica vertelt in de zondagskrant The Observer dat ze in 1992 als minister van the Fees Office, het salariskantoor, te horen kreeg dat ze 'te weinig had ingediend'. Volgens Nick Harvey, een parlementariër voor de Liberal Democrats, is het gevoel ontstaan bij parlementariërs dat het 'hun geld is... en niet het geld van de belastingbetaler'.

De Britten hebben nu een parlement waar ministers en parlementariërs rekeningen indienen voor renovaties van tweede huizen, een nieuwe kinderwagen, tampons, wcbrillen, badstoppen en zelfs paardenmest en pornovideo's.

Volgens Harriet Harman, voorzitter van het Lagerhuis, was 'het allemaal binnen de regels'. ''Ik besef dat de mensen boos zijn. We erkennen dat het publieke vertrouwen in ons beschadigd is en we willen het respect voor het parlement herstellen.'' De vraag is of dat nog lukt. Minister van Justitie Jack Straw verontschuldigt zich voor zijn declaraties met het excuus: 'Ik ben niet zo goed in getallen'. Wint een minister zo het vertrouwen terug?
Observer-commentator Andrew Rawnsley: 'Het ontbreekt politici nu aan elk moreel gezag om het land te leiden. Hoe kunnen ze nog praten over het schandalige gedrag van bankiers of de kiezers om offers vragen?'

Rawnsley verwacht dat vooral Labour bij de volgende verkiezingen de prijs zal moeten betalen. 'Het is de Labourregering die gefaald heeft deze gecorrumpeerde cultuur op tijd een halt toe te roepen.'

Illustratief voor dat falen is het tenenkrommend YouTubefilmpje van premier Gordon Brown waarin hij maatregelen tegen het 'vrij declareren' aankondigt. Het parlement schoot het plan direct luidkeels af. (VINCENT SMITS)