'Trouwen doe je maar één keer'

23-11-09 10:18 uur

De jurk is één van de twee dingen die je je herinnert, het andere is de taart, zegt de taartverkoopster, die taarten voor de prijs van een jurk heeft. Foto Amaury Miller

Trouwen doe je maar één keer, afbetalen de rest van je leven. Omdat kennelijk nog steeds hele volksstammen zo denken, was dit weekeinde de Love & Marriage Beurs in de RAI.

Niets zo ingewikkeld als het regelen van een simpele bruiloft. Op de Love & Marriage Beurs, dit weekeinde in de RAI, is zo veel keus dat het argeloze trouwlustigen duizelt. Het Parool loopt mee met Mijntina Goudriaan (30, jurist, trouwdatum: 10 april 2010). De stands met bruidstaarten zijn eindeloos, het ene gevaarte is nog imposanter dan het andere. ''Ik zou zo graag een simpele taart hebben,'' zegt Goudriaan. ''Zo eentje die gewoon lekker smaakt. Maar dat schijnt niet te kunnen.'' Ze houdt halt bij Taart je taart. ''Deze zijn supermooi,'' fluistert ze. ''Maar dúúr!''

De verkoopster heeft daar wel een antwoord op. ''Van een bruiloft onthoud je twee dingen: de jurk en de taart,'' zegt ze. De twee zijn ook ongeveer even duur: een beetje bruidstaart kost bij Taart je Taart zo'n €8,50 per persoon. Op een receptie met tweehonderd gasten komt dat neer op zeventienhonderd euro voor een bruidstaart. ''Cupcakes zijn ook erg in trek,'' helpt de verkoopster. Waarom? ''Die zijn goedkoper,'' zegt Goudriaan.

''... meer casual,'' wilde de verkoopster zeggen. Ze wijst op een stellage met een kleine ronde taart bovenin, en op de verdiepingen eronder allemaal kleine cakejes. ''Zo houd je wel het snijritueel, en kunnen de gasten onderin zelf een cakeje pakken. Daar heb je geen bordje bij nodig, dus dat scheelt ook enorm in het serviesgeld.'' In het wat? In het bedrag dat sommige trouwlocaties rekenen voor het serveren en afwassen van bordjes, zo blijkt. Prijzen variëren van anderhalve euro tot wel €3,50 per stuk taart. De verkoopster kan het ook niet helpen, zegt ze. ''En: je trouwt als het goed is maar één keer!''
''Dat zeggen ze bij alles hier,'' mompelt Goudriaan.

De leukste stand is die van De Witte Koets, bruidsjurkenwinkel in de Van Woustraat. Hier kun je namelijk zelf jurken passen. ''Laten we de meest wanstaltige uitkiezen,'' gniffelt Goudriaan. Dat lijken meer mensen te denken - hopen we tenminste.

Ze hijst zich in een geval van heel veel stof en een lijfje vol glimmers. Het is de wet van de bruidsjurk: je moet 'm áán zien, want eigenlijk staat deze jurk best goed. ''Ik word er helemaal stil van,'' zegt ze. ''Dat gevoel!''

De prijs van deze jurk: 1980 euro. Maar dat is zonder sluier, onderrok of vermaakkosten. Welke stof het is, weet de verkoopster niet. Satijn, zegt ze - maar dat is geen stof, maar een weeftechniek. Uiteindelijk blijkt de jurk van een kunstvezel gemaakt te zijn.

''Je weet meer als je een middagje op internet zit,'' mompelt Goudriaan.

De man die gaatjesschoenen aan de man probeert te brengen die mee kunnen kleuren met de bruidsjurk of het trouwthema, heeft bijvoorbeeld geen idee welke schoenen men pleegt te dragen onder een jacquet. (Zijn 'lakschoenen?' tellen we maar niet mee.)

Eén ding is duidelijk: op de trouwbeurs kun je beter terecht voor folders dan voor deskundig advies. Diverse stands voorzien in oplossingen voor problemen waarvan je niet wist dat je ze had: zo vangt de Wedding Kids Club kinderen op tijdens de bruiloft. Voor minimaal duizend euro schotelen nanny's kleuters snoep en vermaak voor. ''Een manicure of een pedicure,'' zegt de hostess zonder een spier te vertrekken. Goudriaan snuift. ''Wat is er mis met ganzenborden?'' (VERA SPAANS)

Foto Amaury Miller