Eldorado ****

Regie: Bouli Lanners
Met: Bouli Lanners, Fabrice Adde, Philippe Nahon, Françoise Chichéry

Kan een filmmaker nog iets toevoegen aan de roadmovie? Het genre leverde juweeltjes op als Easy rider, Badlands, Paris Texas, Thelma and Louise en The straight story. Maar roadmovies zijn helaas ook het domein van beginnende cineasten zonder levenservaring en oude filmers zonder inspiratie. Het is relatief goedkoop om een zwikje acteurs in een auto te zetten, om ze vervolgens door fotogenieke landschappen en langs schilderachtige personages te laten tuffen.

De Waalse filmmaker Bouli Lanners (1965) bewijst met Eldorado dat je wel degelijk een vitale roadmovie kunt maken. De onontbeerlijke fotogenieke landschappen trof hij aan in Wallonië, een gebied dat in de films van de gebroeders Dardenne altijd grauw, miezerig en desolaat is. Bij Bouli Lanners priemt voortdurend een gouden zon door het wolkendek, en wapperen de korenvelden langs de schijnbaar eindeloze wegen.

Anders dan bij zijn pessimistische landgenoten valt er bij Lanners ook het nodige te lachen. De noodzakelijke kleurrijke nevenpersonages zijn goed uitgekozen. Vooral de Franse bijrollenexpert Philippe Nahon is briljant als een gestoorde autoverzamelaar die opschept over de deuken in zijn collectie oldtimers. ''Iedere deuk is veroorzaakt door een botsing met een lichaam. Elke keer een dode. Gegarandeerd!''
De aaneenschakeling van bizarre ontmoetingen wordt bijeengehouden door het vreemde koppel dat deze Waalse reis aflegt in een oude Amerikaanse slee. Lanners speelt een vermoeid ogende handelaar in tweedehands auto's, die wordt opgezadeld met een inbreker die zijn huis niet meer wil verlaten.

De - naar eigen zeggen - afgekickte junk (Fabrice Adde) wil zijn moeder bezoeken, die woont bij de Belgisch-Franse grens. De autohandelaar biedt hem een lift aan. Onderweg levert dat talloze droogkomische dialogen en misverstanden op. Maar Lanners houdt teveel van zijn personages om ze te reduceren tot kibbelende tegenpolen. Beide mannen zien zich gedwongen hun persoonlijke trauma's onder ogen te zien. Zonder dat het sentimenteel wordt, en zonder dat alle troubles worden opgelost. Dat zou ook niet juist zijn. Want ook in deze heerlijk onderkoelde roadmovie geldt dat de reis belangrijker is dan de bestemming. (FRITZ DE JONG)

www.eldorado-lefilm.com