Young@heart ***

Regie: Stephen Walker

Bij een bejaardenzangkoor denken we eerder aan de Maastreechter Staar dan aan punkbands als The Clash. Toch zingen de hoogbejaarden in het Amerikaanse koor Young@heart uit volle borst Should I stay or should I go. De Engelsman Stephen Walker maakte een lach-en-een-traandocumentaire over het koor.

Hoogbejaarden die I feel good van James Brown zingen? Het doet een documentaire vrezen in de categorie: kijk die oudjes eens gek doen. Het valt mee. De Engelse (tv)documentairemaker Stephen Walker is geïnteresseerd in vitaliteit en veerkracht. Zijn portret van het koor Young@heart in Northampton in Massachusetts gaat over bejaarden die het leven tot de laatste minuut willen leven. Desnoods komen ze in een invalidenwagentje met een zuurstoffles naar de koorrepetitie.

Het oogt als een krampachtige Amerikaanse poging om eeuwig jong te zijn, maar het enthousiasme werkt ook aanstekelijk. Het koor, dat al sinds 1982 bestaat, is gespecialiseerd in klassieke en moderne popmuziek en oogst daarmee veel succes.

De film concentreert zich op een twee maanden durende repetitietijd voor een nieuwe serie optredens. Er worden moeilijke liedjes ingestudeerd, met titels die qua symboliek niet kunnen worden misverstaan, zoals Yes we can can van The Pointer Sisters en The road to nowhere van de Talking Heads. We kunnen lachen met de vitale bejaarden, maar ook huilen, want ziekte en dood bezoeken ook de repetities.

En de muziek? Gezellig feestelijk, maar één nummer ontroert echt: Fix you van Coldplay, gezongen door een hoogbejaarde man met de zware breekbare stem van de late Johnny Cash. Heel mooi. (JOS VAN DER BURG)

Website