Hancock **

Regie: Peter Berg
Met: Will Smith, Charlize Theron, Jason Bateman

Wat er leuk is aan de superheldenkomedie Hancock danken we voornamelijk aan Will Smith. De jongensachtige acteur heeft zich vermomd als zwerver, die met onverzorgde baard en ijsmuts diep over zijn ogen op een bankje zijn roes ligt uit te slapen. O, wat doet hij vervelend wanneer een jongetje hem aan zijn jasje trekt om hem op zijn plicht te wijzen. Ingrijpen bij een vuurgevecht op de snelweg? Daar heeft hij nou echt even helemaal geen zin in.

Terwijl de gebruikelijke superhelden in het dagelijkse leven meestal een onopvallend en beschaafd alter ego hebben, oogt Hancock eerder als een crackdealer die je liever niet in een donker steegje tegenkomt. Smith speelt het met smaak en zet het lekker vet aan. De politie een verplicht complimentje geven voor moedig optreden? De tegenzin druipt er vanaf. Lachen voor de camera? Dat wordt een nukkige grijns. Vuile blikken, grove taal, Smith komt er mee weg zonder onze sympathie te verspelen.

Ook tamelijk veelbelovend is de uitbundige schade die de slecht gehumeurde mensenredder bij het verrichten van zijn goede daden veroorzaakt. Zijn slordige landingen verwoesten het wegdek, en dat is nog maar het begin. In plaats van applaus klinkt er boegeroep na het volbrengen van zijn kunststukjes. De onkwetsbare Hancock stopt aanstormende treinen met zijn pink en wandelt achteloos door kruisvuur, kogels wegwuivend alsof het lastige vliegen zijn, maar waardering krijgt hij niet.

Hancock gaat over een held met een imagoprobleem, die ongevraagd hulp krijgt aangeboden van een mislukte pr-specialist (Jason Bateman) die ook wel de wereld zou willen redden. Als uitgangspunt voor een genreparodie kan dat ermee door.

Regisseur Peter Berg is bekend van onder meer de bizarre misdaadkomedie Very Bad Things en de actiegerichte politieke thriller The Kingdom. Geen slechte kwalificaties, al heeft hij het scenario van Hancock niet kunnen redden. Berg leunt zwaar op het hilarische effect van de buitensporige vernielingen, maar blijft elders te vaak in flauwe stereotiepen steken. Zo'n praatgroep in de gevangenis, dat is wel eens geestiger neergezet.

In het begin lijkt het nog de kant van een pittige satire op te gaan, wanneer Hancock plichtmatig zijn excuses van een papiertje voorleest, zoals we politici ook wel eens zien doen. Maar zodra zijn coach ons toevertrouwt dat Hancock 'behoefte heeft aan mensen die om hem geven', voelen we nattigheid. Vanaf het moment dat de echtgenote van de pr-man (Charlize Theron, te goed voor deze film) de heropvoeding van de superheld een onverwachte wending geeft, blijkt er iets heel anders achter die grappenmakerij te schuilen. Dan wordt Hancock een sentimenteel sprookje vol onzin, waarmee de makers veel te serieus aan de slag zijn gegaan. (LEO BANKERSEN)

Website
Trailer