Johan Primero ***

Regie: Johan Kramer
Met: José Luis Adserias,
Aurora Cayero
'Van voetbal gaan mensen rare dingen doen'', zegt een barman in Johan Primero. Wat heet: in Johan Kramers film rijdt een man met zijn auto dagelijks vijftig rondjes om het Barcelona-stadion Nou Camp. Als hij het niet doet, verliest Barça.

De Lelijke Eend van de goedmoedige veertiger en vrijgezel Johan Puig (José Luis Adserias) oogt als een rijdend museum. Het interieur van de auto, die een open dak heeft, is volgepropt met Barcelonasouvenirs.

Prominent aan het dashboard hangt een foto van Johan Neeskens, de voetballer naar wie Johan Puig zich is gaan noemen. Niet Cruijff, maar Neeskens was zijn idool - net als van zijn schepper Johan Kramer, die op achtjarige leeftijd niet langer Jan Jasper, maar Johan genoemd wilde worden.

Geleidelijk wordt duidelijk waarom Johan hardnekkig zijn dagelijkse rondjes rijdt. Het heeft te maken met zijn vader, een sigarenfabrikant, die in 1974 in zijn nieuwe Lelijke Eend met zijn zoontje een rondje rond Nou Camp reed. Toen een dag later Barcelona aartsvijand Real Madrid met 5-0 versloeg, bleven de twee jarenlang uit bijgeloof wekelijks een rondje rond het stadion rijden.

Het was zo ongeveer het enige contact tussen beiden, want Johans vader had het altijd druk. Na zijn dood ontwikkelde Johan de obsessie om vijftig rondjes per dag te rijden. Ieder ritje verloopt volgens een vast patroon: korte stops bij een snoepwinkel en een espressobar, een voetbaladvies aan een op straat trainend voetballertje en een luisterend oor voor de wijsheid van een oude man.

Psychologen zullen niet lang hoeven nadenken over wat er met Johan, die inmiddels meer dan tachtigduizend rondjes heeft gereden, aan de hand is: sinds de dood van zijn vader staat zijn leven stil. Johan heeft een zetje nodig. Omdat Johan Primero naast lichtvoetig drama vooral een romantische komedie is, komt dat duwtje natuurlijk van een vrouw.

Ze heet Paquita (Aurora Cayera), is een vrolijke chaoot, en houdt zich in leven met het wassen van autoruiten bij een stoplicht. Op verliefdheid is Johans routine niet berekend, zodat hij ontregeld raakt.

Johan Kramer, die naam maakte met de voetbaldocumentaire The other final, filmde eerder in Barcelona het niet uitgebrachte Sing for Darfur, dat willekeurige mensen in de stad portretteert op de dag van een benefietconcert voor Darfur.

In Johan Primero is de inzet minder dramatisch. De film doet denken aan naoorlogse Italiaanse komedies, waarin iedereen het hart op de goede plaats heeft. De warme kleuren en het zonlicht versterken het gevoel dat we in een gezellige volkswijk zijn beland. Die benadering heeft zijn dramatische beperkingen, maar zorgt wel voor een innemende film. (JOS VAN DER BURG)

www.johanprimero.nl