Tales From The Golden Age ****

Tales from the golden age
Regie: Cristian Mungiu e.a.
Met: Radu Iacoban, Diana Cavallioti

Het communistische verleden van hun land is een rijke bron voor Roemeense filmmakers. De vijf bijdragen tellende episodenfilm Tales from the golden age is genieten voor de liefhebbers van communistisch absurdisme.

Stress in een Roemeens dorpje, want een officiële regeringsdelegatie heeft aangekondigd op bezoek te zullen komen. Hangen de rode vlaggen goed? Lopen er genoeg koeien in de wei? De burgemeester slikt kalmeringspillen en bewoners vegen de berm(!). Iemand stelt voor om fruit in de bomen te hangen. Aan elk detail is gedacht, tot iemand erachter komt dat er geen duiven zijn. Hoe aan duiven te komen? Als ze in een dorp verder bij een duivenmelker worden opgeduikeld, ontstaat een volgend probleem. ''Maak ze wit,'' luidt het bevel van regeringsinspecteurs die als verkenners vooruit zijn gestuurd en gekleurde postduiven niet accepteren.

Welkom in het Roemenië van de jaren tachtig, door het Ceausescu-regime de Gouden Periode genoemd. Hoe blinkend die periode was, is te zien in de vijf verhalen tellende episodenfilm Tales from the golden age, waarvoor Cristian Mungiu alle bijdragen schreef. Ook regisseerde hij er één; voor de andere episoden schakelde hij telkens een andere regisseur in.

Mungiu kennen we van het abortusdrama en Gouden Palm-winnaar 4 maanden, 3 weken en 2 dagen, dat een meedogenloos beeld schetst van het Roemeense leven in de jaren tachtig. De bijdragen in Tales  zijn minder grimmig en tonen de absurditeit van het dagelijks leven onder Ceauscescu. Zoals het verhaal over een partijfotograaf die in de problemen raakt als op een foto van hem de Franse president Giscard d'Estaing, die op bezoek is in Roemenië,  wel een hoed draagt en Ceausescu niet.

Tales from the golden age eindigt met een door Mungiu geregisseerd verhaal over een stel dat onder het mom van wetenschappelijk onderzoek deur aan deur flessen aftroggelt, die het inwisselt voor statiegeld. Ook dat gaat natuurlijk mis. De vijf absurdistische zedenschetsen hebben gemeen dat ze een beeld schetsen van een samenleving waarin de politiek niets met de werkelijkheid heeft te maken. Als de façade maar goed oogt.

Erachter heerst een harde overlevingsstrijd, waarin het ieder voor zich is en de keuze tussen loyaliteit en verraad afhangt van wat het meest betaalt. Misschien is dat wat Mungiu het Ceausescuregime het meest aanrekent: het stortte Roemenië in een moreel faillissement. (JOS VAN DER BURG)
Website