The fourth kind*
13-01-10 09:30 uur
recensie
Regie: Olatunde Osunsanmi
Met: Olatunde Osunsanmi, Milla Jovovich, Will Patton, Hakeem Kae-Kazim, Elias Koteas
Tien jaar na het succes van The Blair witch project behoort de pseudodocumentaire tot het standaardrepertoire van horrorfilmers. Nagebootste amateurbeelden kunnen flink op de zenuwen werken en een hoog rendement op een geringe investering opleveren, zoals het Amerikaanse succes van Paranormal activity vorig jaar bewees. Dat een filmmaker zich ook lelijk aan de formule kan vertillen bewijst The fourth kind, waarin de Amerikaanse scenarioschrijver en regisseur Olatunde Osunsanmi de pseudodocumentaire met een conventionele speelfilm probeert te combineren.
De merkwaardige film opent met een opname waarin Milla Jovovich zichzelf als 'de actrice Milla Jovovich' voorstelt, waarna ze aankondigt in de speelfilmfragmenten de rol van psychologe Abbey Tyler te vervullen. Een niet geïdentificeerde actrice speelt de 'echte' Abbey Tyler, die zich in een tv-decor laat interviewen door regisseur Olatunde Osunsanmi, een filmmaker die de camera graag op zichzelf richt en ook zijn naam voortdurend in beeld brengt. Daarnaast zien we ook nog vage videobeelden van 'echte' hypnotherapeutische sessies, waarin Tylers cliënten doodsangsten uitstaan wanneer ze nachtelijke bezoekjes van mogelijk buitenaardse indringers herbeleven.
De beelden uit de laatste categorie willen incidenteel nog wel wat kippenvel opwekken, maar dat wordt ruimschoots teniet gedaan door de nodeloos gecompliceerde aanpak van ijdeltuit Osunsanmi. De filmmaker schoot zijn doel ook voorbij met een marketingcampagne die suggereerde dat het in het dorp Nome, Alaska daadwerkelijk spookt. De nagebootste webpagina's en fictieve overlijdensadvertenties van bestaande regionale kranten wekten de wrevel van de pers in Alaska, waarna filmmaatschappij Universal de campagne moest rectificeren en de zaak afkocht.
The fourth kind is een volslagen mislukte film, maar wel een nuttige: Osunsanmi deed alles wat een filmmaker niet moet doen wanneer hij de kluit effectief wil belazeren. Filmstudenten en marketingmanagers kunnen er mogelijk nog wat van opsteken, cinefiele ramptoeristen kunnen zich aan hoongelach te buiten gaan. Ufologen hebben echter het nakijken: met sympathisanten als Osunsanmi hebben ze geen vijanden meer nodig. (BART VAN DER PUT)
Website
The Fourth Kind