Partir***

Regie: Catherine Corsini
Met: Kristin Scott Thomas, Sergi López, Yvan Attal

In de openingsscène van Partir zien we hoofdrolspeelster Kristin Scott Thomas zichtbaar aangeslagen uit het echtelijke bed stappen. Seconden later horen we een geweerschot. Pas aan het eind van de film wordt de exacte toedracht duidelijk.

Scott Thomas speelt Suzanne, de echtgenote van een ambitieuze medisch specialist, die haar eigen carrière als fysiotherapeute heeft opgegeven om twee kinderen op te voeden. De vrouw weet niet wat haar overkomt als ze valt voor de rauwe charmes van Ivan (Sergi López), een Catalaanse klusjesman met een bajesverleden.

De gepassioneerde Lady Chatterlyaffaire, die zich voltrekt in een Zuid-Frans landschap, is door de onvolprezen cameravrouw Agnes Godard zwoel en sfeervol in beeld gebracht. Tegenover die warmte staat de koelte van het gelikte designhuis waar Suzanne woont, en de kille berekening waarmee de jaloerse echtgenoot Samuel (Yvan Atal) zijn echtgenote en haar minnaar probeert kapotmaakt nadat zij haar overspel heeft opgebiecht.

Samuels kleinzielige wraakzucht verbaast nauwelijks, omdat de filmmakers hem van meet af aan neerzetten als een karikaturale burgerman die zijn vrouw beschouwt als zijn werkster en zijn bezit.

Het roept de vraag op wat Suzanne ooit in deze arrogante kwal gezien heeft. Dat gevoel wordt versterkt door het casten van Scott Thomas, die in films als The english patient en Gosford Park altijd een fascinerende mix van schoonheid, intelligentie en ingehouden passie meenam.

De 49-jarige Britse actrice, die al sinds haar in negentiende in Parijs woont en werkt, draagt het Franstalige drama met mooi en dapper acteerwerk. Maar de Suzanne die zij neerzet, is zelfstandiger, slimmer en verstandiger dan het scenario haar wil toestaan. Er bestaan vast vrouwen die alle schepen achter zich verbranden om een allesverzengende passie na te jagen.

Kristin Scott Thomas is een briljante actrice, maar het is lastig te geloven dat de sterke en moderne vrouw die we steeds door haar personage zien schemeren, zich zo door een man in het nauw zou laten drijven. (FRITZ DE JONG)