La Siciliana ribelle ***

Regie: Marco Amenta
Met: Veronica D'Agostino, Gérard Jugnot, Paolo Briguglia

Het drama ligt voor het opscheppen, in het leven van de Siciliaanse maffiadochter Rita Atria (1974-1992). Als klein meisje moest ze toekijken hoe haar vader in koelen bloede werd geliquideerd. Jaren hield ze voor zich dat ze wist wie daar achter zat.

Totdat deze 'capo' ook haar broer omlegde. Uit wraak besloot Rita de dagboeken die ze sinds de moord op haar vader bijhield over de lokale Cosa Nostra te overhandigen aan justitie. Voor het eerst durfde iemand uit de school te klappen over de Siciliaanse onderwereld. Haar verraad kwam Rita duur te staan. Door te getuigen tegen alle kopstukken, inclusief haar vader en broer, sneed ze alle banden door met haar familie. Dat kon niet goed aflopen. Dat deed het dan ook niet.

Ja, het drama ligt voor het opscheppen in dit verhaal van een klein visje dat de grote haaien naar adem doet happen. Toch maakte Marco Amenta er geen meeslepende film van. De filmmaker, die eerder al een documentaire over Atria maakte, blijft helaas steken in het achter elkaar zetten van belangrijke fragmenten uit Rita's korte leven. Op zichzelf zijn die flarden fraai in beeld gebracht. Overtuigend zijn vooral de impressies van het Siciliaanse platteland, waar het landschap grimmig is en waar angst voor criminelen alle vooruitgang blokkeert.

Ronduit zwak is daarentegen de wisselwerking tussen de tegen haar afkomst rebellerende Rita en de aanklager die uiteindelijk de maffiosi aanpakt. Fransman Gérard Jugnot (Les choristes) overtuigt voor geen meter als misdaadbestrijder - al was het maar door de gebrekkige en zeer storende nasynchronisatie die je wel vaker ziet en hoort als Italiaanse cineasten buitenlandse acteurs laten invliegen.

La Siciliana ribelle laat het drama van Rita Atria wel zien, maar slaagt er niet in om haar tragiek voelbaar te maken. (FRITZ DE JONG)