Welcome ****

Regie: Philippe Lioret.
Met: Vincent Langdon, Firat Ayverdi

'Hij heeft vierduizend kilometer gelopen en nu wil hij het Kanaal overzwemmen. Voor een meisje. Toen jij me verliet ben ik nog niet eens de straat overgestoken.''

De in het leven teleurgestelde zwemleraar Simon (Vincent Langdon) legt aan zijn ex-vrouw uit waarom hij de Koerdische asielzoeker Bilal probeert te helpen. In het begin van het Franse drama Welcome zien we hoe de jongeman arriveert in de Franse havenstad Calais, vanwaar honderden gelukzoekers illegaal proberen over te steken naar Engeland. Samen met enkele landgenoten laat Bilal zich meesmokkelen in een vrachtwagen. Tijdens de grenscontrole moeten de verstekelingen een plastic zak over hun hoofd trekken, omdat douanebeambten de laadruimtes controleren op CO2. Bilal houdt het niet vol en de oversteekpoging eindigt bij de Franse vreemdelingenpolitie.

Tot zover is Welcome een goed gemaakt maar inhoudelijk voorspelbaar migrantendrama, waarin de tegenstellingen tussen wanhopige illegalen en een keiharde overheid nogal vet zijn aangezet.

Het scenario moet zich in een politiek-correcte bocht wringen om uit te leggen waarom Bilal die zak niet over zijn hoofd kon houden. Want waarom zou een jongeman die als voetballer bekend staat om zijn loopvermogen en die als Kanaalzwemmer ook zijn mannetje blijkt te staan zijn adem niet kunnen inhouden? De politieke stellingname verdwijnt al snel naar de achtergrond om plaats te maken voor de broze relatie tussen zwemleraar Simon en de onverbeterlijk optimistische romanticus Bilal. De Koerdische jongen neemt zwemlessen om naar Engeland te zwemmen, en na tegenstribbelen besluit Simon hem te helpen. En passant verleent hij de illegale jongen ook nog onderdak.

Over de hele linie wordt prachtig geacteerd, maar vooral de aardse acteur Vincent Langdon overtuigt als een man die in het verleden sportieve prestaties heeft geleverd, maar die zelf zijn leven lijkt te zien als een aaneenschakeling van gemiste kansen. Als de Koerdische jongen in zijn leven komt, ziet hij dat als een mogelijkheid een daad te stellen. Naar de exacte motieven voor die daad laat Langdon de kijker gissen. Al was het maar omdat zijn personage het ook zelf niet precies lijkt te weten. (FRITZ DE JONG)