Jochem de Vries zomaar beroemd in Cannes

CANNES - Om de nek van Jochem de Vries (1979) uit Amsterdam dwarrelt een festivalpas met zijn functie: metteur en scène. ''Nog voor mijn dertigste heb ik Cannes gehaald,'' zegt de regisseur. ''Dit is het grote genieten.''

Binnen de Nederlandse filmwereld kent niemand zijn naam. De Vries, in 2004 afgestudeerd aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten, maakte enkele korte films, die eerder waren te zien op het filmfestival in Utrecht en in een enkel buitenland. Tot enige erkenning leidde dat niet. Maar vanaf nu liggen de verhoudingen anders: zijn twaalf minuten durende film Missen draait in de competitie voor korte films. Dat betekent dat hij kans maakt op een Gouden Palm en plotseling tot de elite behoort van het internationale filmtalent.

''Ik heb geen enkel lobbywerk gedaan,'' vertelt de regisseur op een terras tegenover het festivalpaleis, waar zaterdag de officiële première van zijn film is. Hij drinkt een glas bier en schudt handen van filmprofessionals die nu wél iets van hem willen. ''Toen Missen klaar was, besloot ik op het allerhoogste in te zetten.'' Het adres van het festival van Cannes werd van internet geplukt, de dvd ging op de post. Enkele weken geleden kreeg hij een Engels sprekende man aan de lijn, met een onmiskenbaar Frans accent: ''Mister De Vries, congratulations!''

Missen speelt zich af in Amsterdam-Noord. De Vries toont een moeder en een dochter, die bezig lijken een bus te halen. Pas na verloop van tijd ontvouwt zich het ware verhaal van dit eigentijdse gezin. ''Ik houd van suggestie. Met films die alle kaarten op tafel leggen, heb ik niets.''

Van het festival kreeg hij een uitnodiging, met vijf nachten in het Palace Hotel. Hij plakte er twee aan vast, die hij doorbrengt in een camper van vrienden vlak bij het strand. Ook schafte hij in allerijl een smoking aan. Jochem de Vries uit stadsdeel De Baarsjes behoort vanaf nu tot het keurkorps van regisseurs die de officiële selectie van Cannes hebben gehaald. ''Ongelooflijk toch? Dit gaat me in de rest van mijn carrière ontzettend helpen.'' (RONALD OCKHUYSEN)