Autumn Gold ***

'Ik wil mijn jeugd verlengen,' horen we één van de stokoude hoofdpersonen van de van oorsprong Oostenrijkse documentaire Autumn gold zeggen. Klinkt goed uit de mond van een tachtigplusser, maar we mogen hem serieus nemen, want filmmaker Jan Tenhaven volgt vijf hoogbejaarde atleten die zich aan het voorbereiden zijn op hun eigen kampioenschappen in Lathi.

Mensen die zich ver voorbij hun tachtigste nog in het zweet werken om een medaille te gaan halen in Finland (alleen die reis al) moeten bijzondere mensen zijn.

Neem de honderdjarige Alfred Proksch die we in de film bezig zien met discuswerpen. Zijn trainingsopbouw raakt lelijk in de war als hij een nieuwe heup krijgt. Ondertussen is hij als kunstenaar op zijn oude dag nog altijd bevangen door de schoonheid van de vrouw. Mooiste moment uit Autumn gold: als hij tussen zijn schetsen van vrouwelijke modellen herinneringen ophaalt aan fittere tijden.

Regie: Jan Tenhaven

Tenhaven heeft zeker een inspirerende film gemaakt - Autumn gold won niet voor niets de prijs van de jonge jury op het Idfa - maar doordat we met vijf verschillende personages naar Finland toe leven, blijft het ook allemaal wat fragmentarisch en gezocht. Tenhaven wil vooral een 'inspirerende' film maken en daar worden de levensverhalen aan opgeofferd.

Wie nieuwsgierig is naar Proksch, kan terecht op Wikipedia. De oude atleet en kunstenaar is begin dit jaar op 102-jarige leeftijd overleden. Maar wat een leven had die man achter de rug! Daar hadden we graag wat meer over gehoord - hij was zo veel meer dan een vitale eeuweling.