Ook achterin de taxi zitten hufters!

Oké, veel Amsterdamse taxichauffeurs deugen niet. Maar chauffeur Peter Ruiter wil ook iets kwijt.

Vrijdagavond. Uit een hotel rollen bijna letterlijk vijf Duitse jongeren over elkaar heen naar de taxi. Geschreeuw en gelach. Twee Duitsers zijn al redelijk ver heen, en dan moet de avond nog beginnen! De 'nuchterste' van het stel vertrouwt me in gebrekkig Engels, veelvuldig geïnterrumpeerd door de anderen, toe dat ze net een snuifje coke hebben genomen. Gekocht van de hotelportier, ein Arschlog. Pas in de taxi gaan de heren uitgebreid overleggen waar ze naar toe willen.

De stad in, disco, coffeeshop (''Blow jij ook chauffeur? We kunnen wel zien dat je stoned bent, hahahaha''), of toch direct naar de hoeren? Nog even een paar vunzigheden en we zijn zonder duidelijk adres onderweg naar het centrum. Ervaring leert dat ik de constante adreswijzigingen gewoon moet negeren, evenals de veelvuldige beledigingen. Nee, roken mag niet, wees blij dat ik jullie laat drinken. Twee flessen apfelkorn gaan constant in het rond en zijn binnen tien minuten leeg.

Uitdagend stopt de persoon achter mij een sigaret in zijn mond en klikt pesterig met zijn aansteker, spiedend in de achteruitkijkspiegel hoe ik ga reageren. Als ik me Oost-Indisch doof houdt begint hij me in het Duits te beledigen. De lol onder de anderen is groot als ik op het juiste moment dezelfde beledigingen in het Duits terugkaats.

Afrekenen: 15 euro graag. Nee, ik ben geen oplichter. Het staat hier op de meter. Hoezo, gisteren was het tien euro? Je vertelt net dat jullie vandaag zijn aangekomen? Nee, ik heb niet terug van tweehonderd euro. Ja, lullig voor je dat je juist de grootste taxiklootzak van Amsterdam hebt getroffen. Betaal nou maar snel, de meiden wachten aan de bar vol met pullen bier op jullie.

De baldadigsten van het stel lopen al weg als de meer schuchtere snel twee meer dan verkreukelde briefjes op mijn voorstoel werpt en met achterlating van twee lege flessen en drie gevallen sigaretten ook verdwijnt.

Een uitzondering? Nee hoor, zomaar een vrijdagavondritje van een Amsterdamse taxi. Ik wil niets goedpraten. Inderdaad zijn sommigen het niet waard om collega genoemd te worden. Maar bovenstaande geeft wel aan wat er óók aan de hand is in taxiland. (HET PAROOL)

Vandaag in Het Parool 'U krijgt de taximan die u verdient'