Ajax Dossier: De stadionspeaker kent zijn plek

Ajax is een club met een rijke historie. Het Parool zoekt verhalen in de kantlijn. En vond Floor Thoolen, de stem van Ajax.

De eerste keer dat Floor Thoolen achter de microfoon kroop in stadion De Meer was op 22 oktober 1989. Ajax-Feyenoord stond die middag op het programma. Thoolen was net twee maanden pupillensecretaris van Ajax en hij had een voorwedstrijdje geregeld tussen de jeugdteams van beide clubs.

Thoolen vond dat ook de namen van de jonge voetballers omgeroepen moesten worden, maar toen hij met de opstellingen kwam aanzetten bij de omroepcabine, zat de stadionspeaker niet op zijn plek. ''Toen heb ik het zelf maar gedaan.''

De speaker van dienst van die middag, Willem van Steenbergen, kon het initiatief van Thoolen wel waarderen. ''Willem zei tegen mij: Wil je vanmiddag ook omroepen? Ik antwoordde: Alleen als het bestuur van Ajax akkoord gaat. De club had immers net die affaire met Freek de Jonge achter de rug.''

In die tijd maakte Ajax gebruik van gastomroepers. De Jonge was één van hen. De cabaretier riep tijdens het Europa Cup-duel met Austria Wien om dat er telefoon was voor de 'herr Waldheim'. Die moest zo snel mogelijk 'herr Wiesenthal anrufen.'

''Ik had me voorgenomen om die avond niet leuk te gaan doen,'' zei De Jonge later, ''want ik heb een hekel aan dergelijke speakers. Waarom ik het toch deed, weet ik achteraf nog steeds niet. Ik vond in elk geval dat er iets moest gebeuren, de wedstrijd en de sfeer waren helemaal stilgevallen.''

Een ijzeren staaf, vanaf de tribune gegooid naar Austriadoelman Franz Wohlfahrt, maakte in de 97ste minuut een einde aan een toch al broeierige avond.

Kort daarna maakte Thoolen zijn omroepdebuut tijdens de klassieker. Een week later werd hij gebeld door André Kraan, destijds vice-voorzitter van de club. ''Hij vroeg me tot het eind van het seizoen de omroeper van Ajax te zijn, want met die gastspeakers, zei Kraan, waren ze wel klaar.''

Zondag verzorgt Thoolen tijdens Ajax-Willem II voor de 439ste keer de verbale omlijsting. Een vrijwillige functie. De Europese teller staat op 74 duels en hij is inmiddels ook de vaste omroeper bij thuiswedstrijden van het Nederlands elftal.

De Amsterdammer neemt zijn taak serieus. ''Ik vind dat ik de namen van de spelers correct behoor uit te spreken.'' De Roemeen Nicolai Mitea kondigde hij steevast aan als Nicolai Mitè. En Nourdin Boukhari klonk uit de mond van Thoolen als Boetsjari. ''Niet om interessant te doen, maar omdat ik die jongens zelf heb gevraagd hoe het moest.''

Daarbij heet Thoolen voor elke wedstrijd ook de supporters, de spelers, de staf en het bestuur van de tegenstander altijd welkom. Ook als die tegenstander Feyenoord is. ''Dat het Ajaxpubliek dan fluit, neem ik voor lief. Ik ben Ajacied, maar ik ben ook gastheer.''
Alert moet hij reageren als spreekkoren klinken in het stadion. De juiste woorden en de juiste toon van de speaker zijn belangrijk om de verhitte gemoederen te sussen. ''Maar meestal lukt dat wel.''

Wim Bohnen leest tegenwoordig, vanaf het veld, de opstellingen voor. Dat doet hij op een meer uitbundige wijze dan Thoolen ('Amsterdam Arena laat je hóóóren'), tot ergernis van veel supporters.

Smaken verschillen, zegt Thoolen. Na dit seizoen wordt de rolverdeling tussen hem en Bohnen ge-ëvalueerd. ''En tot die tijd conformeer ik me aan het besluit van de directie.'' (DICK SINTENIE)