Quirijn Bolle: De consument weet niet beter

_{DE VERKIEZING VAN DE AMSTERDAMMER VAN HET JAAR}

Quirijn Bolle (1975) is eigenaar van Marqt. Met zijn kleine winkelketen wil hij de consument 'eerlijk en lekker voedsel' bieden.

Bankierszoon. Amsterdammer? Niet van geboorte. ''Ik kom uit de buurt van Den Haag.'' De buurt van Den Haag? ''Nou ja. Wassenaar, maar dat is zo stereotiep.''

Tijdens zijn studie bedrijfskunde in Groningen bleek hij al een ondernemend type te zijn. Hij was een van de eigenaren van Boga, een bedrijf dat computers bouwde en met zoveel succes dat de zaak in 1999 met een aardige winst kon worden verkocht.

Na zijn afstuderen: een carrière bij Ahold in Amerika . Dochterbedrijven die hij eerst moest opbouwen kon hij, na de desastreuze ontwikkelingen bij Ahold in 2003, helpen verkopen. Dit deed hij met een goed humeur, maar dat humeur verslechterde toen hij verkoper in het groot werd bij Aholdbedrijf Foodservice. De spullen die hij moest verkopen, gingen hem tegenstaan. Chickenfingers van plofkippen, voor een prikkie. De bonussen die hij ermee kon verdienen, rezen de pan uit.

''In de voedselindustrie lijkt iedereen belang te hebben bij een zo goedkoop mogelijke productie, dus bij kwalijke kwaliteit. Maar de arbeiders worden belabberd betaald, producenten die verantwoord willen werken, worden onder prijsdruk gezet en moeten dus wel mee op straffe van uitsluiting en dan is er nog de consument - die krijgt troep in de maag gesplitst, maar weet niet beter en let vooral op de prijs.'' Bolle las Fast food nation van Eric Schlosser, die het patroon overtuigend schetste en hij wist: dit moet doorbroken worden.

Terug in Amsterdam bedacht hij zijn concept. Goede, pure levensmiddelen - die hoeven niet zuiver biologisch te zijn - zonder toevoegingen, waar zorgvuldig werkende producenten aan verdienen. Meerdere winkels zouden het worden (dit jaar opende Marqt een derde filiaal, aan het Rembrandtplein, de andere zitten aan de Overtoom en de Utrechtsestraat), want maar weinigen zijn bereid meer dan tweehonderd meter te lopen voor hun boodschappen. En dat die wat duurder zou zijn, daar zou begrip voor bestaan.

''En we zijn niet duurder met alles. Het aanbod van supermarkten komt voor tachtig procent overeen. Ze kunnen dus vrijwel alleen concurreren op prijs. En ze verkopen artikelen, zoals wc-papier en pils, beneden inkoopsprijs om klanten te lokken. Maar dat moet wel worden goedgemaakt. En dat kan op vers. Ze kopen aardappelen in voor tien cent per kilo en verkopen ze voor 1,50. Daar verkopen wij ze ook voor, maar de producent krijgt een veel groter deel.''

Bolle wil dat de producent kan werken volgens eigen normen en ziet graag een band ontstaan tussen producent en klant. Marqt koopt ook niet in, maar vraagt een deel van de omzet van de leverancier. Gezamenlijk bepalen ze een eerlijke prijs.

Bolle krijgt drie soorten klanten: de principiële, de culinaire en de snobistische. Die laatste groep is welkom -Bolle is niet gek - maar wordt met folders overgehaald er ook eens echt over na te denken.

140 mensen heeft hij nu in dienst. Is hij nou een slimme ondernemer of een man met idealen? Hij is alle twee. Hij heeft het over ethisch kapitalisme. En ja, zijn ideeën kosten geld. Hij verdient een salaris dat in het niet valt bij wat het bij Ahold had kunnen zijn en hikt aan tegen een enorme schuldenlast. Maar het voelt goed. Hoe mooi als ethiek verkoopt. (PAUL ARNOLDUSSEN)

_{Foto Jean-Pierre Jans www.jeanpierrejans.nl}

Terug naar de verkiezing

Portret van Quirijn Bolle door AT5