Incendies ***

Regie: Denis Villeneuve
Met: Lubna Azabal, Maxim Gaudette

'De kindertijd is een mes in je keel dat er niet makkelijk wordt uitgetrokken,' leest een notaris voor uit de afscheidsbrief van de overleden Arabische vrouw Nawal, die jarenlang in Canada woonde. Ze draagt haar twee kinderen, een volwassen tweeling, op in het Midden-Oosten op zoek te gaan naar hun vader en hun broer.

De twee gehoorzamen en er volgt een roadmovie, die wordt doorsneden met flashbacks van het gruwelijke leven van hun moeder. Een verboden liefde leidt tot de moord door furieuze familieleden op haar minnaar. Het uit de verboden liefde geboren kind wordt na de geboorte van Nawal weggerukt en naar adoptieouders gebracht.

Later raakt de vrouw verzeild in een meedogenloze strijd tussen christenen en moslims. Op dat moment is Incendies nog maar halverwege. Het lijkt wel of alle ellende in het Midden-Oosten zich samenbalt in Nawals leven. Meer dan een concreet personage is ze een universeel symbool van heroïsch lijden, verzet, wraak en verzoening.

Lubna Azabal speelt haar met de allure die bij dit iconische personage past. Het op het toneelstuk van Wajdi Mouawad gebaseerde Incendies bevat meeslepende en ontroerende scènes, maar het schort aan de dosering. Subtiliteit was duidelijk niet het sleutelwoord bij het maken van de film, die minstens evenveel aan Grieks drama (Oedipus) dan aan de werkelijkheid in het Midden-Oosten doet denken.

De opeenstapeling van drama en tragische wendingen slaat de kijker murw. Het is te veel, met als climax de bizarre ontknoping aan het einde.

Het publiek van het Rotterdamse filmfestival dacht hier overigens anders over en gaf de publieksprijs van het festival aan Incendies. (JOS VAN DER BURG)