Voor het eerst meestemmen

6.00
Weer vergeten de wekker op wintertijd te zetten, dus een uur te vroeg opgestaan. Gelukkig zijn de verslaggevers van NBC, CNN, CBS en de andere honderd televisiekanalen er ook vroeg bij. Terwijl de zon langzaam opkomt, zitten we in pyjama op de bank te kijken hoe de eerste Amerikanen gaan stemmen.

8.00
De koffie is op. Ik loop naar de deli om de hoek, waar de eigenaar met een grote grijns bagels met creamcheese staat te smeren. Hij heeft al gestemd zegt hij, 's ochtends vroeg in Queens. Op Obama natuurlijk: ''Same old, same old aint no good.''

9.30
Ik ga voor het eerst in mijn leven gebruik maken van mijn kiesrecht. Met een Amerikaans paspoort en een Nederlandse verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd heb ik in Nederland nooit mee mogen doen. Ik moet me melden bij The Door, een jongerencentrum op Sixth Avenue. De wachttijd is anderhalf uur maar dat geeft niets. Het is gezellig in de rij, we hebben al een klein Obamafeestje. Iedereen om mij heen heeft nagelbijtend vertrouwen in een goede afloop. In New York wordt nog niet elektronisch gestemd. Achter het gordijntje sta ik voor een soort bouwvallige fruitautomaat met een grote hendel die ik van links naar rechts moet schuiven, daarna een schakelaartje omhoog duwen dat een kruis zet voor de naam van Obama. Als ik weer tevoorschijn kom, word ik op mijn schouder geklopt door mijn vrienden in de rij: ''Your first election day girl, go enjoy it!'' Het is een leuk gevoel, voor het eerst voel ik me echt verbonden met dit land.

15.00
Ik ga een kijkje nemen bij de New York Republican Women's Club op Fifth Avenue. Het ziet er treurig uit. Onder een enorme kristallen kroonluchter zitten zwaar opgemaakte dames in mantelpak met een telefoonboek voor hun neus. Ze moeten mogelijke kiezers bellen, maar de spirit zit er niet echt in.

19.00
Ik fiets door de stad naar huis. Het is rustig op straat, zelfs op Times Square. Kroegen en restaurants zijn ook leeg, tenzij ze een televisie hebben met het geluid aan.

20.30
New Hampshire gaat naar Obama, een pijnlijke nederlaag voor McCain, want het is een staat die altijd aan zijn kant heeft gestaan. Pennsylvania verliest hij ook, één van de staten waar hij zijn hoop op had gevestigd.

21.00
McCains campagnemanager Nicole Wallace vertelt aan Katie Couric van CBS News met een gezicht alsof ze net een liter koffiemelk heeft gedronken dat ze twee dingen heeft geleerd van de Maverick uit Arizona: geef nooit op en 'it aint over till it's over'.

21.30
De stemmen van swingstate Ohio zijn binnen, ook voor Obama. Nog nooit heeft een Republikeinse presidentskandidaat gewonnen zonder Ohio. Op de grote schermen in de feestzaal voor McCain in Phoenix, Arizona hebben ze het nieuws verwisseld voor een optreden van een melancholische countryzanger met de onvermijdelijke cowboyhoed.

22.00
Obama staat op 206 kiesmannen, 64 verwijderd van de 270 die hij nodig heeft om de strijd te beslissen. Een aantal belangrijke Democratische staten is nog niet binnen. Het is over voor McCain, maar niemand durft het nog hardop te zeggen.

23.00
Het land is gevoelig gebleken voor de boodschap van verandering en niet voor huidskleur. Obama wordt met een enorme overwinning uitgeroepen tot de eerste zwarte president van de Verenigde Staten, hiermee afrekenend met een beschamend, niet zo ver verleden. We zien Jesse Jackson huilen, en ik, emokneus, hou het ook niet droog bij de toespraak van Obama in Chicago, voor meer dan een miljoen mensen. 'America is the greatest country on earth' zul je mij nooit horen zeggen, maar trots ben ik wel een beetje. (ELS QUAEGEBEUR)