Georganiseerde chaos tijdens WK hockey New Dehli

09-03-10 10:47 uur

In de rust schalt Indiase muziek uit de speakers en schudt iedereen - ook de mannen in traditionele kleding met baard en tulband - de heupen even los. Foto GPD

NEW DELHI - De woorden 'not allowed' hoor je niet vaak in India, er wonen zo veel mensen dat het scheppen van orde al lang geen prioriteit meer heeft. Het verkeer lijkt überhaupt geen regels te kennen. Een automobilist die op de snelweg de verkeerde afslag neemt, zet de wagen rustig in zijn achteruit om niet te hoeven omrijden. Ook spookrijden is in veel gevallen een prima optie en voorrang gaat naar degene die het hardst toetert en weigert uit te wijken.

Rondom het WK hockey in New Delhi is de lijst met dingen die níet mogen echter eindeloos. Bij een van de vele 'security checks' voordat de pers het stadion binnen mag, klinkt het 'not allowed' om de haverklap. Muntgeld, aanstekers, lucifers en sigaretten zijn allemaal 'not allowed', omdat er mee gegooid kan worden naar de spelers. Door de pers dus. Met sigaretten!
Alle ingevorderde smokkelwaar wordt bewaard in een roze plastic mandje bij de uitgang waar iedereen aan het eind van de avond uit mag pakken wat van hem is. Een waterdicht systeem.

Eenmaal op het terrein, is een rondje om het stadion lopen ook verboden, net als binnen honderd meter van het trainingsveld komen. Ook wanneer er niet wordt getraind. Flessen water en kopjes koffie die in het stadion te krijgen zijn, worden door bewakers bij de tribune in beslag genomen, zo ondervond ook Leandro Negre. De hoogste baas van het internationale hockey kreeg zijn flesje cola met geen mogelijkheid de tribune op.

Wat zelfs niet 'allowed' is, is te uitbundig juichen. Wie een stap van de tribune af doet, wordt door een van de honderden agenten rond het veld terug naar zijn plek gewezen. De meeste Indiase toeschouwers hebben niet zo veel verstand van hockey. Dus ook als een keeper een stap opzij doet om een bal die van buiten de cirkel komt het doel in te laten rollen, wat geen doelpunt is, vieren de toeschouwers dansend een treffer en hijsen ze elkaar op de schouders. Totdat ze door de bewaking weer de tribune op worden geduwd. En kennis nemen van het feit dat er helemaal niet is gescoord.

Gisteravond speelde India zijn laatste groepswedstrijd tegen Zuid-Afrika. Na de droomstart tegen aartsrivaal Pakistan (4-1 winst) verloren de baltovenaars al hun wedstrijden. Tijdens de thuiswedstrijden zit het stadion volgepakt, al neemt het aantal toeschouwers met elke verliespartij van India steeds iets meer af.

Als India speelt, wordt het volkslied - ook gisteravond weer door toch zeker tienduizend man - zachtjes meegezongen, waardoor er heel even een serene sfeer over het stadion komt, in een stad die altijd lawaai maakt. Tot de muziek aanzwelt en iedereen de laatste woorden uit volle borst meeschreeuwt. Gevolgd door een staande ovatie.

In de rust schalt Indiase muziek uit de speakers en schudt iedereen - ook de mannen in traditionele kleding met baard en tulband - de heupen even los. Een soort seventh-inning stretch bij honkbal, maar dan op z'n Indiaas.

Terwijl het Indiase publiek sinds het begin van dit WK weer wat begint te voelen voor de oude liefde hockey, hebben de meeste Indiase kranten het nationale team inmiddels keihard zijn plaats gewezen. 'Het is de hoogste tijd dat wij allemaal ophouden met opgeven over onze vaardigheid met de stick. Het feit is dat onze spelers uiteindelijk maar wat rondrennen om niet veel later de bal te verliezen' schreef de commentator van de Times of India. Over de verdedigende organisatie was hij niet veel milder: 'We laten zo veel gaten vallen dat zelfs een vliegtuig er makkelijk doorheen had gekund.'
De wedstrijd van gisteravond was een enerverende, chaotische bende, die uiteindelijk in 3-3 eindigde. Twee keer werd een Indiase goal afgekeurd, één keer omdat Zuid-Afrika bij de videoscheidsrechter een strafcorner claimde die gegeven had moeten worden voordat India uit de counter scoorde. Die corner voor Zuid-Afrika ging er ook nog eens in.

Het Indiase publiek ging na afloop vertwijfeld huiswaarts, volgens velen was de eindstand toch echt 5-2 voor India. (NOOR TONKENS)