Groenewolds lijf werkt niet mee

29-12-09 10:47 uur

Al twee ronden voor het eind schudde Groenewold met haar hoofd richting coach Gerard Kemkers. ''Het liep gewoon niet, klaar.'' Foto ANP

HEERENVEEN - Haar lijf is gemaakt om de drie kilometer te schaatsen, ze 'woont' in die afstand, zegt Renate Groenewold altijd.

In Vancouver wil ze bij haar derde Olympische Spelen na twee keer zilver opgaan voor goud. Op diezelfde baan werd ze afgelopen maart wereldkampioen, dus het perspectief is goed. Alleen werkt haar lichaam sindsdien niet meer mee. Maandagavond bij het olympisch kwalificatietoernooi in Thialf werd ze troosteloos negende.

Zelfs als ze achteruit had geschaatst, had Groenewold zich nog wel geplaatst voor de Spelen. Nederland heeft in februari drie startplaatsen en slechts drie vrouwen hadden voldaan aan de kwalificatie-eisen. Zij hadden een streepje voor. Ireen Wüst werd eerste en kan dus haar olympische titel verdedigen, Diane Valkenburg werd tweede, dus dat de wereldkampioene op een kleine tien seconden van Wüst negende werd, ach. Maar: ''Met dit niveau heb ik daar niks te zoeken en ik weet ook niet of het nog goed komt. Ik ga niet naar de Spelen om het programma op te vullen, ik wil meedoen om de medailles. Ik weet dat ik dat kan.''

Al twee ronden voor het eind schudde Groenewold met haar hoofd richting coach Gerard Kemkers. ''Het liep gewoon niet, klaar. Als ik in de verzuringszone kom, blokkeer ik. Mijn lijf is kennelijk de klappen die het afgelopen maanden heeft gehad nog niet te boven.''

In mei kreeg ze een acute rughernia. ''Ik dacht dat het gedaan was met het schaatsen. Toen daar in november ook nog een operatie aan mijn baarmoeder overheen kwam, was mijn energie gezakt tot het nulpunt. En toen werd ik vervolgens ook nog ziek.''

Acht jaar geleden was haar lijf ook niet in optima forma bij het olympisch kwalificatietoernooi, maar in Salt Lake City werd ze vervolgens wel tweede. ''Toen had ik een beperking aan mijn rug, maar nu zit het in mijn hele lijf.''

Ondanks de teleurstelling hield Groenewold zich groot. ''Het is mijn eer te na om in het openbaar te gaan janken. Daarvoor zijn er ergere dingen in het leven. Van binnen is het één groot drama, maar ik kan het goed verbloemen.''

Zelfs als Groenewold zich in februari helemaal topfit zou voelen, is ze op dit moment overigens nog niet honderd procent zeker van uitzending naar Vancouver. Want de nummer drie van de drie kilometer staat in de zogeheten prestatiematrix als laagste ingeschaald. Pas als veel schaatssters zich op meerdere afstanden plaatsen - en die kans is reëel - wordt die plek ingevuld.

Groenewold reed gisteren tegen Wüst en het was alsof Wüst schaatste als Groenewold en Groenewold als Wüst. Terwijl de wereldkampioene aan het zwoegen was, schaatste de olympisch kampioene van 2006 relaxter dan ooit tevoren. ''Dit is het verschil tussen twee jaar verkrampt rijden en zonder spanning de baan op gaan,'' zei Wüst. ''Omdat ik me zondag op de 1500 meter al had geplaatst, is er een hoop druk weggevallen. Als ik in Vancouver ook ontspannen ben, kunnen er nog mooie dingen gebeuren.''

Maar eigenlijk heeft Wüst daar ook Groenewold bij nodig. Als steun en toeverlaat - al is dat nu even andersom - maar ook op de ploegenachtervolging is haar TVM-ploeggenote een belangrijke schakel. Zij en Valkenburg zijn op dit moment de enige twee geplaatsten die zo'n 2,4 kilometer op volle snelheid kunnen volhouden.

''We hebben als Nederland een reële kans op een medaille. Als het aan mij ligt, moeten ze Renate desnoods een aanwijsplek geven,'' zei Wüst. (MAARTEN VAN HELVOIRT)