'Amsterdam 2028 is geen goudmijn'

AMSTERDAM - Amsterdam moet geen economische wonderen verwachten als de stad erin slaagt de Olympische Spelen van 2028 binnen te halen. Veel organiserende landen hebben zich in het verleden te rijk gerekend toen ze zich voor de Spelen kandidaat stelden.

Dat zegt Ruud Koning, hoogleraar sporteconomie. ''Nederland is een klein land. Het grootste probleem is de schaalgrootte. Bij Olympische Spelen moeten ook sporten worden gehuisvest waar hier minder belangstelling voor is. Een sport als basketbal, met alle respect, is geen sport waar duizenden bezoekers op afkomen. Als je daar speciaal een groot stadion voor laat bouwen, moet daar ook na de Spelen een goede bestemming voor worden gevonden.''

Wethouder Lodewijk Asscher liet de gemeenteraad onlangs weten dat Amsterdam zich voor de Spelen van 2028 kandidaat wil stellen. Dat jaar is het honderd jaar geleden dat de Spelen in Amsterdam werden gehouden. Amsterdam stelde zich ook al in 1992 kandidaat, maar toen werd Barcelona gekozen.

In economisch opzicht valt voor Amsterdam waarschijnlijk weinig eer te behalen aan de Spelen, stelt professor Koning. Vanuit toeristisch oogpunt beschikt de stad al over voldoende naamsbekendheid en ook in zakelijk opzicht heeft Amsterdam een gedegen reputatie. Amsterdam is al een sterke merknaam. De Spelen kunnen die hooguit verstevigen.''

Veel landen en steden die dachten financieel binnen te lopen met de Spelen, werden in het verleden teleurgesteld. Het beruchtste voorbeeld is Montreal, dat zich in 1976 zo vergaloppeerde met de Spelen dat de inwoners er nog dertig jaar extra belasting voor moesten betalen.

Het laatste organiserende land, China, beweerde wel winst te hebben gemaakt, maar volgens Koning moet die bewering met een korrel zout worden genomen: ''De kostprijzen daar waren niet echt marktconform, met al die goedkope arbeidskrachten die werden ingevlogen. En ik denk dat in dat prachtige zwembad in Peking niet veel meer gezwommen wordt.''

Een land dat wél fors wist te profiteren van de Spelen, was Zuid-Korea, in 1988. Maar dat was een uitzondering die de regel bevestigde, zegt Koning. ''Zuid-Korea slaagde erin zich te positioneren als een land waar je zaken mee kon doen. De Spelen werden gebruikt om het beeld dat van dat land bestond, aan te passen.

Hetzelfde zit ook achter de kandidatuur van Zuid-Afrika voor het WK voetbal volgend jaar en die van Brazilië voor 2014. Die landen willen zich als moderne natie op de kaart zetten. Geen reclamecampagne kan daartegenop.''

Veel hangt ook af van de veiligheidssituatie in 2028. ''Stel dat zich in de jaren daarvoor iets voordoet wat te vergelijken is met de aanslagen op 11 september in 2001. Met extra veiligheidsmaatregelen van die omvang zijn al snel miljarden gemoeid. De organisatie van de Olympische Spelen in Athene in 2004 kan daarover meepraten.''

Natuurlijk is er voor de stad in maatschappelijk opzicht wel degelijk eer aan de Spelen te behalen, benadrukt Koning: ''Op het gebied van telecommunicatie en logistieke verbindingen kan de stad zich als vestigingsplaats voor bedrijven op de kaart zetten. En op het gebied van ruimtelijke ordening kunnen veel sneller knopen worden doorgehakt. Maar wie de kip met de gouden eieren denkt binnen te halen, zal waarschijnlijk bedrogen uitkomen.'' (HET PAROOL)