Schaatser Hedrick gedraagt zich

10-11-09 11:13 uur

Chad Hedrick. Foto ANP

BERLIJN - De tijd dat hij met een groot glas bier op de tribune van Thialf zat, is voorbij. Chad Hedrick, de 'bad boy' van het schaatsen, is aan de vooravond van de Spelen in Vancouver een nieuwe weg ingeslagen.

Rokkenjagen, vloeken en drinken, de dingen die net zo bij Chad hoorden als het verzamelen van bekers en medailles, zijn verleden tijd. Hedrick is 'in de heer'. ''Ik snap niet hoe ik zo ondankbaar heb kunnen zijn voor wat mij is gegeven.''

Hedrick is nog niet in olympische vorm, liet hij afgelopen weekeinde zien in Berlijn. Maar de Amerikaan kan het nog wel: drie weken geleden reed hij in Milwaukee een wereldrecord voor laaglandbanen op de 1500 meter (1.44,47 minuut).

Wat dat betreft is er weinig veranderd, zegt Hedrick. ''Ik wil nog steeds winnen. Tot aan de finish doe ik alles hetzelfde. Maar daarna besef ik meteen dat er meer is in het leven. Vroeger werd ik kwaad als ik tweede werd. Nu kan ik relativeren. Ik weet dat mijn gezin op me wacht. Mijn kind heeft mijn leven veranderd. Er zijn nu twee kanten aan mij. Het is niet langer Chad tegen de rest van de wereld''
De geboorte van zijn dochter heeft indruk gemaakt, maar meer nog is de nieuwe Hedrick gevormd door zijn hervonden geloof. Hij haalt zijn favoriete bijbelvers graag aan, 1 Korintiërs 9:25: Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt, beheerst zich in alles; atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij voor een onvergankelijke.

''Ik zei altijd dat ik een christen was, maar iedereen weet dat dat niet klopte, met mijn levensstijl. Mijn schoonfamilie heeft me laten zien hoe ik echt ten volle van het leven kan genieten. Ik zag hoe liefdevol ze met elkaar omgingen en dat ze die kracht en liefde uit hun geloof putten.''

''Ik heb vijftien jaar aan de top gestaan, als inliner en als schaatser, zonder ook maar één keer dankbaar te zijn voor mijn talent. Ik voel me schuldig dat ik mijn sportloopbaan niet meer heb weten te waarderen. Niet iedereen krijgt de kans om mee te doen aan de Olympische Spelen. Ik twee keer! Ik heb een gezond kind, ik heb een huis, met een mooie tuin. Dat kan niet iedereen zeggen. En wat deed ik? Ik nam het allemaal voor lief. Ik leefde er op los.''

Hedrick wiste zijn hele mp3-collectie van de speler waarmee hij warmloopt voor de wedstrijden. Uit de draadloze hoofdtelefoon klinkt alleen nog christelijke rockmuziek. Dat Hedrick zo naar buiten treedt met zijn nieuwe identiteit, wordt hem niet overal in dank afgenomen. ''Ik krijg veel negatieve reacties. Mensen zijn erg snel met een oordeel. Het lijkt alsof ik van de ene dag op de andere ben veranderd, maar het heeft me ruim een jaar gekost om mijn relatie met de Heer op te bouwen.'' (ERIC DE JAGER)